ارتباط سطح فعالیت بدنی با سواد بدنی در کودکان اقوام ایرانی: یک مطالعۀ میان‌فرهنگی

نویسندگان

1 استادیار، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکدۀ ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه لرستان، خرم‌آباد، ایران.

2 دانشیار رشد حرکتی، دانشکدۀ تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 استاد، گروه رشد حرکتی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه روانشناسی ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

5 دانشیار، گروه مدیریت ورزشی، دانشکدۀ تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران

doi
10.22059/japr.2023.347479.644353
چکیده

هدف مطالعۀ حاضر، بررسی ارتباط بین سطح فعالیت بدنی با سواد بدنی کودکان اقوام ایرانی در یک مطالعۀ میان‌فرهنگی بود. روش پژوهش توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ مورد مطالعه، دانش‌آموزان مدارس ابتدایی ایران در سال 1400 بودند که 270 نفر با دامنۀ سنی 8 تا 12 (135 پسر و 135 دختر) از مراکز استان‌های خوزستان، لرستان، کردستان، تهران، آذربایجان شرقی و سیستان و بلوچستان به روش نمونه‌گیری خوشه‌ای در این پژوهش شرکت کردند. برای گردآوری داده‌ها از آزمون سواد بدنی کانادایی-2 و پرسشنامۀ بین‌المللی فعالیت بدنی کودک و نوجوان استفاده شد. همچنین تحلیل داده‌ها با آزمون ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل واریانس دوطرفۀ چندمتغیره با نرم‌افزار SPSS نسخۀ 23 انجام گرفت. نتایج نشان داد بین سطح سواد بدنی و فعالیت بدنی ارتباط مثبت و معنی‌داری وجود دارد (001/0 =P). بررسی موقعیت جغرافیایی نتایج مشخص کرد سطح فعالیت بدنی و سواد بدنی شرکت‌کنندگان ساکن در خرم‌آباد، سنندج و زاهدان به‌طور معناداری بالاتر از شرکت‌کنندگان ساکن در تهران، اهواز و تبریز بود (001/0 =P). در بررسی مکان زندگی، نتایج نشان‌دهندۀ سطح بالاتر فعالیت بدنی و سواد بدنی کودکان ساکن در روستا بود. از لحاظ جنسیتی پسران در سواد بدنی (001/0 =P) و فعالیت بدنی (001/0 =P) عملکرد بهتری داشتند. با توجه به یافته‌های پژوهش، به‌نظر می‌رسد عوامل اجتماعی-فرهنگی، موقعیت جغرافیایی، مکان زندگی و جنسیت اثرات متفاوتی بر سواد بدنی کودکان دارند؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود در برنامه‌های تربیت‌بدنی از برنامه‌ریزی غیرمتمرکز و متناسب با محیط بوم‌شناختی استفاده شود.