کانت و عمل اخلاقا نادرست: جمع بین رای حکیمین
نویسندگان
1 استادیار فلسفه، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران - شمال، تهران ، ایران
2 کارشناسی ارشد رشته فلسفه، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران شمال
doi
10.30465/os.2022.40899.1825چکیده
آیا انسان در عین حال که میداند عملی نادرست است به انجام آن مبادرت میورزد؟ پاسخ سقراطی ـ افلاطونی به این سوال منفی است. به نظر ایشان شرط لازم و کافی برای عمل درست و فضیلتمندانه علم به درستی آن است. مفهوم مخالف این آموزه، هم از طرف فلاسفه و هم از دید مردم عادی مورد تردید واقع شده است. افراد بسیاری را میبینیم که در حالی که میدانند عملی اخلاقا نادرست است، به انجام آن مبادرت میکنند. این پدیده متداول را چگونه میتوان تبیین کرد؟ در این مقاله به تبیین کانت در این خصوص پرداخته شده است. این بررسی عمدتا با محوریت کتاب دین در محدوده عقل تنها، با نگاهی گذرا به بنیادگذاری و در مواضعی مقایسه با آراء افلاطون و ارسطو صورت گرفته است. ترتیب مطالب به این صورت است که پس از تعریف عمل اخلاقا نادرست (شر بنیادی) و به زمینههای خیر و شر در انسان پرداخته شده و پس از آن به تبیین کانت از انتخاب شر و نسبت این انتخاب با علم به نادرستی آن بررسی شده و سرانجام نسبت آن با آراء دو فیلسوف بررسی و نتیجهگیری شده است.