بررسی رابطۀ علی بین جو عاطفی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با بیصداقتی تحصیلی: نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطۀ دوم شهر خرمآباد
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی تربیتی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
3 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
4 دانشیارگروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22059/japr.2024.349129.644396چکیده
هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی رابطۀ علی بین جو عاطفی خانواده و خودناتوانسازی تحصیلی با بیصداقتی تحصیلی با مطالعۀ نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی در دانشآموزان مقطع متوسطۀ دوم شهر خرمآباد بود. روش مطالعه توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری تحقیق شامل کلیۀ دانشآموزان پسر مقطع متوسطۀ دوم شهر خرمآباد در سال تحصیلی 1401-1400 بودند. با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای مرحلهای، 300 نفر بهعنوان نمونه انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش عبارت بودند از: پرسشنامههای بیصداقتی تحصیلی (ADQ)، جو عاطفی خانواده (FEAQ)، خودناتوانسازی تحصیلی (ASQ) و خودپنداشت تحصیلی (ASCQ). ارزیابی مدل پیشنهادی با استفاده از روش تحلیل مسیر و با نرمافزار SPSS-27 و AMOS-25 انجام گرفت. نتایج نشان داد تمامی مسیرهای مستقیم بهجز مسیرهای جو عاطفی خانواده به بیصداقتی تحصیلی معنیدار شدند (p<0/05). همچنین مسیرهای غیرمستقیم جو عاطفی خانواده با بیصداقتی تحصیلی با نقش واسطۀ خودپنداشت تحصیلی و نیز رابطۀ خودناتوانسازی تحصیلی با بیصداقتی تحصیلی با نقش واسطهای خودپنداشت تحصیلی معنیدار شدند (0/05=p). براساس نتایج این پژوهش، الگوی پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است و گام مهمی در جهت شناخت عوامل مؤثر بر بیصداقتی تحصیلی دانشآموزان محسوب میشود.