بررسی اثرات خشک سالی کشاورزی بر تراکم پوشش گیاهی با استفاده از سنجش از دور (مطالعۀ موردی: حوضۀ آبریز سیمینه رود)
نویسندگان
1 کارشناس ارشد سنجش از دور و GIS دانشگاه تبریز
2 دکتری رشتة اقلیم کشاورزی دانشگاه خوارزمی تهران
3 استاد ژئوانفورماتیک دانشگاه خوارزمی تهران
doi
10.22059/jphgr.2020.278148.1007356چکیده
در سالهای اخیر، افت تراز سطح آب دریاچة ارومیه، بررسی میزان تغییرات آستانههای دمایی، رطوبتی، و تنش خشکی پوشش گیاهی را در منطقه ضرورتی اجتنابناپذیر کرده است. در این تحقیق، که از نظر روش توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است، از دادههای سنجندة MODIS بهمنظور بررسی رابطة فضایی NDVI-TS و NDVI-ΔTS برای استخراج زمان وقوع خشکسالی کشاورزی از ژوئن تا اکتبر سالهای 2005 تا 2008 استفاده شده است تا شاخصهای VTCI و WDI که قادر به شناسایی تنش خشکی در مقیاس منطقهایاند استخراج شوند. نتیجة این تحقیق نشان داد که در هر دو شاخص وضعیت تنش خشکی در سالهای 2007 و 2008 بیشتر بوده است. همچنین، براساس رابطة فضای NDVI-TS در همة سالهای 2005 تا 2008 شیب بالایی فضای مثلثی برای لبة گرم منفی است؛ یعنی با افزایش NDVI میزان LST کاهش یافته است؛ درحالیکه برای لبة سرد شیب مثبت است. همچنین، شیب بهدستآمده از رابطة فضای NDVI-ΔTS برای خط خشک منفی است؛ یعنی خط خشک یا خط حداقل ETRیک همبستگی منفی با NDVIرا نشان میدهد. درحالیکه برای خط مرطوب بالاخص در سال 2008 شیب مثبت بوده و در بقیة سالها تغییر محسوسی دیده نمیشود. پژوهش حاضر نشان داد مقدار آستانة VTCI برای تنش خشکی در سال 2007 و 2008 شدید بوده است.