بررسی اثرات خشک سالی کشاورزی بر تراکم پوشش گیاهی با استفاده از سنجش از دور (مطالعۀ موردی: حوضۀ آبریز سیمینه رود)

نویسندگان

1 کارشناس‏ ارشد سنجش از دور و GIS دانشگاه تبریز

2 دکتری رشتة اقلیم کشاورزی دانشگاه خوارزمی تهران

3 استاد ژئوانفورماتیک دانشگاه خوارزمی تهران

doi
10.22059/jphgr.2020.278148.1007356
چکیده

در سال‏های اخیر، افت تراز سطح آب دریاچة ارومیه، بررسی میزان تغییرات آستانه‏های دمایی، رطوبتی، و تنش خشکی پوشش گیاهی را در منطقه ضرورتی اجتناب‏ناپذیر کرده است. در این تحقیق، که از نظر روش توصیفی- تحلیلی و از نظر هدف کاربردی است، از داده‏های سنجندة MODIS به‏منظور بررسی رابطة فضایی NDVI-TS و NDVI-ΔTS برای استخراج زمان وقوع خشک‏سالی کشاورزی از ژوئن تا اکتبر سال‏های 2005 تا 2008 استفاده شده است تا شاخص‏های VTCI و WDI که قادر به شناسایی تنش خشکی در مقیاس منطقه‏ای‏اند استخراج شوند. نتیجة این تحقیق نشان داد که در هر دو شاخص وضعیت تنش خشکی در سال‏های 2007 و 2008 بیشتر بوده است. همچنین، براساس رابطة فضای NDVI-TS در همة سال‏های 2005 تا 2008 شیب بالایی فضای مثلثی برای لبة گرم منفی است؛ یعنی با افزایش NDVI میزان LST کاهش یافته است؛ درحالی‏که برای لبة سرد شیب مثبت است. همچنین، شیب به‏دست‏آمده از رابطة فضای NDVI-ΔTS برای خط خشک منفی است؛ یعنی خط خشک یا خط حداقل  ETRیک همبستگی منفی با  NDVIرا نشان می‏دهد. درحالی‏که برای خط مرطوب بالاخص در سال 2008 شیب مثبت بوده و در بقیة سال‏ها تغییر محسوسی دیده نمی‏شود. پژوهش حاضر نشان داد مقدار آستانة VTCI برای تنش خشکی در سال 2007 و 2008 شدید بوده است.