القاء نوساقه زایی درون شیشه ای در خربزه (Cucumis melo L.)
نویسندگان
1 دانشگاه تربیت مدرس
2 هیئت علمی/داشگاه تربیت مدرس
3 ایران، تهران، دانشگاه تربیت مدرس، پردیس کشاورزی، گروه بیوتکنولوژی کشاورزی
4 ایران، تهران، ، دانشگاه تربیت مدرس، پردیس کشاورزی، گروه ژنتیک و به‏ نژادی گیاهی
doi
چکیده
توانایی باززایی گیاه یکی از مراحل اصلی دستورزیهای ژنتیکی گیاهان است، به طوری که تولید گیاهان تراریخت بدون داشتن یک دستورالعمل مناسب باززایی امکانپذیر نیست. در این تحقیق، اثرات سن ریزنمونه (لپهای) و ترکیب هورمونی روی باززایی نوساقه در خربزه رقم Minoo 095p بررسی شدند. برای این منظور، ابتدا بذرهای بدون پوسته سترون شده و سپس در محیط کشت جامد ½ MS رشد داده شدند. از لپه دانه رستهای دو، چهار و هشت روزه برای تهیه ریزنمونه استفاده شد. همه ریزنمونهها در ترکیب هورمونی مبتنی بر BAP (6- بنزیل آمینو پورین) با چهار سطح (0، 25/0، 50/0 و mg l-1 1) و IAA (ایندول-۳-استیک اسید) با دو سطح (0 و mg l-1 01/0) کشت شدند. صفات تعداد پریموردیوم نوساقه و تعداد نوساقه بعد از شش هفته بررسی شدند. نتایج نشان داد که اثر متقابل سن لپه و ترکیب هورمونی، تاثیر معنیداری روی صفات تعداد پرریموردیوم نوساقه و تعداد نوساقه داشت. همچنین مقایسه میانگین نشان داد که ترکیب تیماری K3 (کشت ریزنمونه دو روزه در ترکیب هورمورنیBAP mg l-1 5/0 و IAA mg l-1 01/0) بهترین نتیجه را برای صفات تعداد پریموردیوم نوساقه (2/6 پریموردیوم در هر ریزنمونه) و تعداد نوساقه (87/3 نوساقه در هر ریزنمونه) داشت. نتایج به دست آمده از این پژوهش میتواند گام موثری در راستای دستورزی ژنتیکی خربزه رقم Minoo 095p باشد.