اثربخشی مداخلۀ مبتنی بر آموزش انطباق‌پذیری مسیر شغلی بر خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیر شغلی دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار، گروه مشاوره و روان‌شناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.368310.644785
چکیده

هدف این پژوهش بررسی اثربخشی آموزش انطباق‌پذیری بر خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیر شغلی دانشجویان ترم آخر کارشناسی بود. این مطالعه به‌لحاظ هدف کاربردی بود. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشجویان ترم آخر کارشناسی دانشگاه اصفهان در سال تحصیلی 1401-1400بود. به شیوۀ نمونه‌گیری دردسترس، 30 دانشجوی داوطلب (شامل 16 دختر و 14 پسر) از دانشکده‌های ادبیات، روان‌شناسی، مدیریت، زبان‌های خارجی و تربیت‌بدنی انتخاب شدند و به‌طور تصادفی در دو گروه 15 نفرۀ آزمایش (هفت دختر و هشت پسر) و کنترل (نه دختر و شش پسر) قرار گرفتند. آزمودنی‌های گروه آزمایش نه جلسۀ 90 دقیقه‌ای مداخلۀ انطباق‌پذیری مسیر شغلی را دریافت کردند. گردآوری داده‌ها با کمک مقیاس خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیر شغلی (CDSE-SF) انجام گرفت. داده‌ها به روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و با نرم‌افزار SPSS-25 تحلیل شد. یافته‌ها نشان داد مداخلۀ آموزش انطباق‌پذیری بر خودکارآمدی تصمیم‌گیری مسیر شغلی و ابعاد آن شامل خودارزیابی، اطلاعات شغلی، برنامه‌ریزی، انتخاب هدف و حل مسئله تأثیر مثبت معناداری داشت. براساس نتایج می‌توان گفت مداخلۀ آموزشی مبتنی بر انطباق‌پذیری می‌تواند پروتکلی مناسب برای مشاوران مراکز مشاورۀ دانشجویی باشد که با تعداد زیادی دانشجوی دارای مشکلات تصمیم‌گیری مواجه هستند.