رابطۀ جهتگیری مثبت به مدرسه با بهزیستی تحصیلی دانشآموزان با نقش میانجی انعطافپذیری شناختی
نویسندگان
1 نویسنده مسئول، دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشجوی دکتری مدیریت آموزشی، گروه علومتربیتی، دانشکدۀ علومتربیتی و روانشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.
3 کارشناس ارشد مدیریت آموزشی، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، واحد گرگان، دانشگاه آزاد اسلامی، گرگان، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.351722.644462چکیده
هدف پژوهش حاضر، تعیین نقش میانجی انعطافپذیری شناختی در رابطۀ بین جهتگیری مثبت به مدرسه و بهزیستی تحصیلی دانشآموزان است. روش تحقیق همبستگی و از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ دانشآموزان دورۀ متوسطۀ اول شهرستان مینودشت سال تحصیلی 1402-1401 به تعداد 360 نفر بود که تعداد 186 نفر با استفاده از فرمول کوکران به روش نمونهگیری تصادفی بهعنوان نمونۀ پژوهش انتخاب شدند. گردآوری دادهها با استفاده از سه پرسشنامه شامل پرسشنامههای جهتگیری مثبت به مدرسه (POTS)، بهزیستی تحصیلی (AWBQ) و انعطافپذیری شناختی (CFI) انجام شد. تحلیل دادهها با کمک نرمافزار SmartPLS3 و مدلسازی معادلات ساختاری انجام گرفت. نتایج نشان داد جهتگیری مثبت به مدرسه بر بهزیستی تحصیلی و انعطافپذیری شناختی تأثیر مثبت و مستقیم دارد. همچنین انعطافپذیری شناختی تأثیر مثبت و مستقیم بر بهزیستی تحصیلی دارد. همچنین تأثیر غیرمستقیم جهتگیری مثبت به مدرسه بر بهزیستی تحصیلی با نقش میانجی انعطافپذیری شناختی مثبت و معنادار است. یافتهها بیانگر این است که هرچه دانشآموزان نسبت به مدرسه جهتگیری مثبتتری داشته باشند و از انعطافپذیری شناختی بیشتری برخوردار باشند، میزان بهزیستی تحصیلیشان افزایش مییابد.
