کیفیت تفکر مشترک در قرآن با بررسی رابطه زبان و تفکر از نگاه قرآن و رئالیسم ادبی
نویسندگان
1 استادیار گروه فلسفه،واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران،
2 دانشجوی دکتری گروه فلسفه و کلام اسلامی، واحد بابل، دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
3 استادیار گروه فلسفه، واحد بابل،دانشگاه آزاد اسلامی، بابل، ایران
doi
10.22080/rjls.2024.25380.1397چکیده
شناخت ما نسبت به حقایق عالم هستی و حتی علت هستی، علی رغم بهرهمندی از ابزارهای مشترکی چون؛ حس، عقل و قلب متفاوت است. این تحقیق به روش تحلیلی – توصیفی درپی بیان چرایی اختلاف در شناخت است.ممکن است علت اختلاف در معرفتها، ابزارهای شناخت باشد که قادر نیست همه ما را به شناختی مشترک رهنمون سازد. تامّل در آیات قرآن و بررسی مکتب رئالیسم ادبی نشان میدهد استدلال (تفکر) ابزار شناخت است. و حس، عقل و قلب منبع شناختاند و همهی معرفتها نشان توامان عقل و تجربه را به همراه داشته و اکثر معارف تجربی هم از راه چشم و گوش که به عنوان مهارتهای زبانی مطرحاند، حاصل میشود. بنابراین مهارتهای زبانی و استلال یا همان زبان و تفکر (توانایی ذهن ) ابزارهای مشترک شناخت بوده که بررسی رابطهی زبان و تفکر ما را به نتایج ذیل میرساند.1- زبان و تفکر یکی بوده و گوناگونی تفکر عامل اختلاف معرفتها است.2- قرآن، اولوا الباب را صاحبان اندیشه مشترک معرفی میکند.3- اکتساب ویژگیهای اولوا الباب ما را به تفکر مشترک میرساند.