فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، بررسی اثربخشی مشاورۀ گروهی مبتنی بر طرحواره‌درمانی بر کاهش پریشانی روان‌شناختی نوجوانان طلاق بود. از آنجا که از پیامدهای طلاق والدین برای فرزندان اضطراب و افسردگی و استرس است، مشاورۀ گروهی مبتنی بر طرحواره‌درمانی از رویکردهایی بود که برای بهبود سلامت روان در این نوجوانان به‌کار رفت. روش پژوهش، آزمایشی و از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعۀ آماری شامل کلیۀ نوجوانان دختر طلاق شهر اصفهان در سال 1400 بود که در بازۀ سنی 13 تا 15 قرار داشتند. نمونۀ آماری شامل 30 نوجوان خانوادۀ طلاق بودند که به روش نمونه‌گیری تصادفی در گروه آزمایشی طرحواره‌درمانی و کنترل گمارده شدند. گروه آزمایشی 20 جلسۀ 90 دقیقه‌ای تحت مشاورۀ گروهی مبتنی بر طرحواره‌درمانی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مشاوره‌ای دریافت نکردند. برای جمع‌آوری داده‌ها از مقیاس پریشانی روان‌شناختی DASS- 21 استفاده شد. داده‌ها با روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر با استفاده از نرم‌افزار SPSS-20 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد طرحواره‌درمانی کاهش معناداری در افسردگی، اضطراب و استرس (0/01>p) ایجاد کرده و این نتایج در پیگیری دوماهه ثابت ماند (p<0/01). براساس نتایج، به‌نظر می‌رسد در طرحواره‌درمانی، افراد به نقش طرحواره‌ها در ایجاد افسردگی و اضطراب و استرس آگاه شدند و به‌کارگیری تکنیک‌ها و سبک‌های مقابله‌ای مناسب توانست در کاهش مشکلات روان‌شناختی تأثیر داشته باشد؛ بنابراین پیشنهاد می‌شود در جهت حل مشکلات خلقی از طرحواره‌درمانی استفاده شود.