بررسی و تحلیل مؤلفههای گوتیک در دو اثر داستانی نازنین جودت
نویسندگان
1 دانشگاه سمنان
2 زبان و ادبیات فارسی، دانشگاه سمنان، سمنان، ایران
3 دانشیار، گروه زبان و ادبیات فارسی ، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه سمنان ، شهر سمنان
doi
10.22080/rjls.2024.25817.1417چکیده
«گوتیک» سبکی در معماری و مجسمهسازی مربوط به قوم گوتها بود که علاوه بر معماری و هنر وارد ادبیات نیز شد. ادبیات گوتیک ژانری است که در اواخر دهه ۱۷۰۰ بهعنوان یکی از عجیبترین اشکال تاریک رمانتیسم ظهور یافت. این ژانر ادبی بخشی از جنبش بزرگتر رمانتیسم محسوب میشود. داستانهای گوتیک بیشتر حکایتهای تیره و تاری از معماها، هراسها و امور ماورائی هستند که حول یک راز مخفی و وحشتناک شکلگرفتهاند. بااینکه در ایران چندان به ژانر گوتیک توجه نشده است؛ اما بههرحال داستانهایی هستند که تحتتأثیر عناصر گوتیک نوشته شدهاند؛ مانند داستان شوومان و عقرب باد نازنین جودت که میشود به آنها اشاره داشت و ما در این مقاله کوشیدهایم که به بررسی و تحلیل مؤلفههای گوتیک در این این دو اثر بپردازیم. پژوهش پیشرو به روش تحلیل محتوا و بااستفاده از منابع کتابخانهای و مقالات مرتبط انجام شده است؛ سپس آثار انتخابی نازنین جودت،عقرب باد و شوومان را مورد مطالعه و تحلیل قرار دادهایم و مؤلفههای گوتیک را از آن استخراج نمودهایم. جودت توانسته با بروز رخدادهای غیرعادی و حتی غیرمنطقی در فضایی دهشتناک و با شخصیتهای نامتعادل و عجیب و ترسناک و اشاره به کابوس و همزاد و صداهای آزار دهنده و... داستانی در مایههای گوتیک ایجاد کند.پس از بررسی و تحلیل آثار انتخاب شده میتوان نتیجه گرفت که هردو اثر در رده آثار گوتیک قرار دارد و با تعاریف ارائه شده از این مؤلفهها همخوانی دارد. داستانهای جودت هرآنچه لازمهی این سبک است را بهکار برده تا آن را یک اثر قوی گوتیکی بنامیم.