اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه بر مشکلات رفتاری درونیشدۀ کودکان در بستر طلاق عاطفی والدین
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
4 استاد گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/japr.2024.343148.644263چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی اختلالات هیجانی، بر کاهش مشکلات رفتاری درونیسازیشدۀ این کودکان انجام گرفت. پژوهش به روش نیمهآزمایشی و با طرح پیشآزمون-پسآزمون با پیگیری یکماهه و گروه کنترل تنظیم شد. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمامی کودکان 8 تا 12 ساله در بستر طلاق عاطفی والدین بود که در سال 1400 به مراکز جامع سلامت شهرستان شهرضا مراجعه کرده بودند. شیوۀ نمونهگیری غیرتصادفی و هدفمند بود. به این ترتیب، 30 کودک (18 دختر و 12 پسر) که مادران آنها در پرسشنامۀ طلاق عاطفی نمرۀ بالاتر از نقطۀ برش کسب کردند، پس از پرکردن پرسشنامههای پیشآزمون بهصورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارش شدند. در ادامه، گروه آزمایش پانزده جلسه تحت درمان فراتشخیصی یکپارچۀ اختلالات هیجانی قرار گرفت. ابزار پژوهش پرسشنامۀ طلاق عاطفی گاتمن (GEDS) و فهرست مشکلات رفتاری کودک (CBCL) بود. دادهها به روش تجزیه و تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکووا) تحلیل شدند. نتایج نشان داد نمرۀ مشکلات درونیسازیشدۀ گروه درمان در دو مرحلۀ پسآزمون و پیگیری کمتر از گروه کنترل است (0/05>p) و این اثرات در مرحلۀ پیگیری، پایدار مانده بود. براساس یافتهها میتوان نتیجه گرفت درمان فراتشخیصی یکپارچۀ اختلالات هیجانی موجب کاهش مشکلات رفتاری درونیسازیشدۀ کودکان در بستر طلاق عاطفی والدین میشود.