فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، تعیین اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی فرزندان طلاق بود. پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش، نیمه‌آزمایشی و طرح آن به‌صورت پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل و پیگیری بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کلیۀ فرزندان طلاق 13 تا 17 ساله‌ای بود که به شبکه‌های اجتماعی اینستاگرام، واتس‌اپ و تلگرام فارسی در سال 1401 دسترسی داشتند. 30 نفر از آن‌ها به شیوۀ دردسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جایگزین شدند. گروه آزمایش به مدت هشت جلسه به شکل گروهی تحت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد قرار گرفتند. ابزارهای مطالعه شامل مقیاس بهزیستی روان‌شناختی ریف (RSPWB) و پرسشنامۀ شادکامی آکسفورد (OHI) بود. از آزمون تحلیل واریانس مختلط با اندازه‌گیری مکرر در نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۶ برای تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج نشانگر افزایش نمرات بهزیستی روان‌شناختی و شادکامی گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل بود (0/01˂P). همچنین نتایج پیگیری حاکی از ماندگاری اثر درمان در طول زمان بود؛ بنابراین با توجه به اثربخشی معنادار درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد پیشنهاد می‌شود از این درمان برای افزایش شادکامی و بهبود بهزیستی روان‌شناختی فرزندان طلاق استفاده شود.