جنگ عادلانه در اندیشه سیاسی ابونصر فارابی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران
3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه ازاد اسلامی، خرم آباد، ایران
doi
10.30465/cps.2024.50016.3445چکیده
این مقاله با هدف بررسی جنگ عادلانه در اندیشه ابونصرفارابی نگاشته شده است. سوال اصلی این است که فارابی با چه استدلایی عادلانه بودن جنگ را توجیه مینماید؟ آیا این پذیرش به معنای آن است که جنگ ناعادلانه نیز وجود دارد؟ یافتههای پژوهش حاکی از این است که جنگ در اسلام یک راهحل برای از بین بردن ظلم، فتنه و تجاوزگری است و هرگز برای انتقامجویی، جاهطلبی، کشورگشایی و یا به دست آوردن غنائم و اشغال سرزمینهای دیگران نیست. همچنین در نزد فارابی، معیارهای عادلانه بودن یا جائرانه بودن جنگ در مفاهیم کلیدی چون خیر و عدالت، تجسم مییابد و جنگی عادلانه میباشد که در راستای کسب خیر برای اهالی مدینه و تحقق عدالت همگانی صورت پذیرد. نتیجه پژوهش بر این امر دلالت دارد که نظریه جنگ عادلانه فارابی از جمله نظریاتی است که روایی و ناروایی جنگها را معطوف به غایت آنها دانسته و ابزار و وسیله فعل را در رتبههای بعدی اهمیت قرار میدهد. در نتیجه در اندیشه او، جنگ عادلانه در گِروی ترویج، توزیع و تأمین فضیلت و خیرات است و در غیر این صورت تبدیل به جنگی جائرانه میشود. این مقاله با بررسی آثار و منابع کتابخانهای و رویکردی هرمونتیک به تفسیر آثار فارابی میپردازد و به کمک روش توصیفی-تحلیلی گردآوری شده است.