جنگ عادلانه در اندیشه سیاسی ابونصر فارابی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران

2 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، خرم آباد، ایران

3 استادیار گروه علوم سیاسی، واحد خرم آباد، دانشگاه ازاد اسلامی، خرم آباد، ایران

doi
10.30465/cps.2024.50016.3445
چکیده

این مقاله با هدف بررسی جنگ عادلانه در اندیشه ابونصرفارابی نگاشته شده است. سوال اصلی این است که فارابی با چه استدلایی عادلانه بودن جنگ را توجیه می‏نماید؟ آیا این پذیرش به معنای آن است که جنگ ناعادلانه نیز وجود دارد؟ یافته‏های پژوهش حاکی از این است که جنگ در اسلام یک راه‏حل برای از بین بردن ظلم، فتنه و تجاوزگری است و هرگز برای انتقام‌جویی، جاه‏طلبی، کشورگشایی و یا به دست آوردن غنائم و اشغال سرزمین‌های دیگران نیست. همچنین در نزد فارابی، معیارهای عادلانه‏ بودن یا جائرانه بودن جنگ در مفاهیم کلیدی چون خیر و عدالت، تجسم می‏یابد و جنگی عادلانه می‏باشد که در راستای کسب خیر برای اهالی مدینه و تحقق عدالت همگانی صورت پذیرد. نتیجه پژوهش بر این امر دلالت دارد که نظریه جنگ عادلانه فارابی از جمله نظریاتی است که روایی و ناروایی جنگ‏ها را معطوف‏ به غایت آنها دانسته و ابزار و وسیله فعل را در رتبه‏های بعدی اهمیت قرار می‏دهد. در نتیجه در اندیشه او، جنگ عادلانه در گِروی ترویج، توزیع و تأمین فضیلت و خیرات است و در غیر این صورت تبدیل به جنگی جائرانه می‏شود. این مقاله با بررسی آثار و منابع کتابخانه‏ای و رویکردی هرمونتیک به تفسیر آثار فارابی می‏پردازد و به کمک روش توصیفی-تحلیلی گردآوری شده است.