اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ابرازگری هیجانی و عملکرد جنسی زنان نابارور

نویسندگان

1 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم پزشکی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی بالینی ، دانشکدۀ روان‌شناسی ، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

3 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم پزشکی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران ، ایران.

4 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

5 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی، واحد بیرجند، دانشگاه آزاد اسلامی، بیرجند، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.344949.644309
چکیده

پژوهش حاضر به‌منظور بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر ابرازگری هیجانی و عملکرد جنسی زنان نابارور انجام گرفت. روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و با مرحلۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش، زنان نابارور مراجعه‌کننده به کلینیک ناباروری بیمارستان مادر و کودک و کلینیک ناباروری ثمر شهر شیراز در زمستان 1400 بودند. از میان این افراد، 36 زن نابارور به روش نمونه‌گیری داوطلبانه انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند. گروه آزمایش درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد را طی دو و نیم ماه در ده جلسه دریافت کردند. پرسشنامه‌ها شامل پرسشنامۀ ابرازگری هیجانی (EEQ) و پرسشنامۀ عملکرد جنسی (SFQ) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته با نرم‌افزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، بر ابرازگری هیجانی و عملکرد جنسی زنان نابارور تأثیر معنادار دارد (001/0 p<). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد، با شکل‌دهی انعطاف‌پذیری روان‌شناختی و ایجاد پذیرش روانی می‌تواند به‌عنوان درمانی کارآمد برای بهبود ابرازگری هیجانی و عملکرد جنسی زنان نابارور استفاده شود.