تاثیر قدرت یابی طالبان در افغانستان بر مناقشات آبی و مرزی با جمهوری اسلامی ایران
نویسندگان
1 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران
2 استادیار گروه علوم سیاسی و روابط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران.
3 دانشجوی دکتری گروه علوم سیاسی و راوبط بین الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، شاهرود، ایران
doi
10.30465/cps.2024.49802.3436چکیده
این پژوهش به بررسی تأثیر به قدرت رسیدن مجدد طالبان در افغانستان بر مناقشات آبی و مرزی با جمهوری اسلامی ایران از منظر نظریه امنیتیسازی میپردازد. با توجه به جایگاه حساس آبهای مرزی بهویژه رودخانه هیرمند و اهمیت امنیت ملی برای هر دو کشور، این تحقیق سعی دارد تا نشان دهد چگونه طالبان با تسلط بر افغانستان، سیاستهای مربوط به منابع آب را به موضوعی امنیتی برای ایران تبدیل کرده است. هدف اصلی این پژوهش، تحلیل چگونگی امنیتیسازی مسائل آبی و مرزی توسط جمهوری اسلامی ایران در مقابل تحولات افغانستان پس از بازگشت طالبان به قدرت است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و بهرهگیری از منابع کتابخانهای، تلاش میکند تا به درک بهتری از فرآیند امنیتیسازی این مناقشات دست یابد. یافتهها نشان میدهد که گفتمانهای امنیتیسازی در ایران، طالبان را بهعنوان تهدیدی برای منابع آبی و مرزی تلقی کرده و این مناقشات از سطح فنی و سیاسی به سطح امنیتی ارتقا یافتهاند. نتایج همچنین حاکی از آن است که این فرآیند امنیتیسازی میتواند زمینهساز تصمیمات فوری و استثنایی در سیاست خارجی و منطقهای ایران باشد، که ممکن است تأثیرات بلندمدتی بر روابط ایران و افغانستان داشته باشد