شناسایی فرایند یاددهی-یادگیری در بستر الکترونیک دانشگاه تهران: مطالعهای پدیدارشناختی
نویسندگان
1 دانشیار گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
2 پسادکتری روانشناسی، دانشکدۀ پرستاری و رواندرمانی، دانشگاه شهر دوبلین، دوبلین، ایرلند.
3 دانشیار، گروه روانشناسی تربیتی و مشاوره، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
4 استادیار، گروه مدیریت و برنامهریزی آموزشی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.353563.644500چکیده
هدف مطالعۀ حاضر، شناسایی معیارها و مؤلفههای فرایند یاددهی-یادگیری در بستر الکترونیک در دانشگاه تهران بود. این پژوهش با رویکرد کیفی و روش پدیدارشناسانۀ توصیفی انجام گرفت. جامعۀ آماری پژوهش، کلیۀ دانشجویان و استادان دانشگاه تهران در سال تحصیلی 1400-1401 بودند. از این تعداد، 18 دانشجو و 25 مدرس به شیوۀ نمونهگیری هدفمند انتخاب شدند و به مصاحبۀ نیمهساختاریافته پاسخ دادند. سؤالات مبتنی بر چارچوب نظری پژوهش، در سه مرحله طراحی و تصحیح شد. همچنین دادهها به روش هفتمرحلهای کلایزی تجزیه و تحلیل شدند. مؤلفههای بیانشده توسط شرکتکنندگان را میتوان در سه محور نهادی، فناوری و پداگوژی دستهبندی کرد که مهمترین آنها مضامین پداگوژی (علم و هنر یاددهی-یادگیری) است. نتایج نشان داد تجربهها و مهارتهای دانشجویان و مدرسان در یاددهی-یادگیری در کنار محتوای خوب و حمایتهای دانشگاهی و فنی میتواند فرایند یاددهی-یادگیری را بسیار تسهیل کند. ناآگاهی افراد، این فرایند را بهکندی و نادرستی پیش میبرد و سبب نارضایتی میشود؛ بنابراین در بهبود فرایند یاددهی-یادگیری در بستر الکترونیک دانشگاه تهران، نیاز است افراد آگاهی داده شوند و محتوای مناسب به همراه زمینهسازی مناسب فنی و نهادی صورت گیرد.
