بررسی نقش واسطهای بازداری هیجان در رابطۀ بین سطوح آگاهی هیجان و وقایع زندگی با نشانگان استرس پس از سانحه
نویسندگان
1 استادیار، گروه روان شناسی بالینی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران.
2 دانشجوی دکترا، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایران.
3 استادیار ، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی شیراز، ایران
4 استادیار، گروه روانشناسی بالینی، دانشکدۀ اقتصاد و مدیریت، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی ، شیراز، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.341104.644228چکیده
هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش واسطهای بازداری هیجان در رابطۀ بین سطوح آگاهی هیجان و وقایع زندگی با نشانگان استرس پس از سانحه بود. روش پژوهش کاربردی و از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمام افراد مراجعهکننده به مراکز مشاورۀ شهر خرمآباد، دورود و بروجرد در سال 1399 و 1400 بودند که از میان آنها 400 نفر (283 زن و 117 مرد) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامۀ بازداری هیجان کلنر (EIS)، پرسشنامۀ سطوح آگاهی هیجان لین و شوارتز (LEAS)، چکلیست وقایع زندگی ودرز و همکاران (LEC-5) و فهرست اختلال استرس پس از ضربه براساس راهنمای تشخیصی و آماری اختلالهای روانی-ویراست پنجم ودرز و همکاران (PCL-5) بود. دادهها به روش مدلیابی معادلات ساختاری تحلیل شد. چگونگی برازش مدل اندازهگیری با استفاده از تحلیلعاملی تأییدی، نرمافزار AMOS 24.0 و برآورد بیشینۀ احتمال (ML) ارزیابی شد. در پژوهش حاضر، ضریب مسیر غیرمستقیم بین وقایع زندگی و اختلال استرس پس از سانحه مثبت و ضریب مسیر غیرمستقیم بین سطوح آگاهی هیجان و اختلال استرس پس از سانحه منفی و در سطح 01/0 معنادار بود. براساس نتایج، پیشنهاد میشود رواندرمانگران و متخصصان این حوزه با بررسی وقایع زندگی افراد بر میزان آگاهی و بازداری هیجانی آنها تمرکز کنند تا افراد برای کاهش نشانگان استرس پس از سانحه تلاش کنند.