طراحی برنامۀ ارزیابی رفتاری مبتنی بر مدل دیسک ویلیام و بررسی اثربخشی آن بر سطح سازگاری آموزشی نوجوانان با بیمار کرونایی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
2 دانشیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد خوی، دانشگاه آزاد اسلامی، خوی، ایران.
3 استادیار، گروه روانشناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد اردبیل، دانشگاه آزاد اسلامی، اردبیل، ایران.
doi
10.22059/japr.2024.340713.644214چکیده
پژوهش حاضر با هدف طراحی برنامۀ ارزیابی رفتاری مبتنی بر مدل دیسک ویلیام و بررسی اثربخشی آن بر سطح سازگاری آموزشی نوجوانان با بیمار کرونایی انجام پذیرفت. طرح پژوهش، نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون-پسآزمون با گروه کنترل و جامعۀ آماری شامل نوجوانان 13 تا 18 سالۀ ساکن شهرستان نقده بود که در سال 1400 در خانوادۀ خود فرد مبتلا به کووید-19 داشتند. حجم نمونۀ آماری 40 نفر ( 20 نفر گروه آزمایشی و 20 نفر گروه کنترل) بود که به شیوۀ نمونهگیری دردسترس گزینش و به شیوۀ تصادفی در دو گروه کنترل و آزمایش جایدهی شدند. برای گروه آزمایش ده جلسۀ 90 دقیقهای مبتنی بر مدل دیسک ویلیام مولتون مارستون انجام شد، اما گروه کنترل هیچ درمانی دریافت نکرد. جمعآوری دادهها با پرسشنامۀ سازگاری آموزشی (AISS) صورت گرفت. برای تجزیه و تحلیل آماری دادهها، از آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد میانگین سطح سازگاری آموزشی در گروه آزمایش، پس از مداخلۀ دیسک در مقایسه با گروه کنترل بهطور معناداری کاهش پیدا کرده است (01/0<P). با توجه به نتایج این مطالعه میتوان نتیجه گرفت مداخلۀ مبتنی بر دیسک به بهبود سطح سازگاری آموزشی در نوجوانان با بیمار کووید-19 منجر میشود.