اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان تروما بر کارکرد اجرایی در افرادی با آسیب جنسی (گزارش موردی)

نویسندگان

1 استاد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 استاد، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی و آموزش کودکان استثنایی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

4 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.358945.644624
چکیده

هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی درمان متمرکز بر هیجان تروما (EFTT) بر کارکرد اجرایی در افرادی با آسیب جنسی بود. روش تحقیق براساس هدف کاربردی، گردآوری اطلاعات کمی از نوع آزمایشی و جامعۀ مورد نظر شامل کلیۀ افراد آسیب‌دیدۀ جنسی مراجعه‌کننده به انستیتو ترومای ایران در شهر مشهد در سال 1400 بود (ده نفر شامل شش زن و چهار مرد) که سه نفر زن طبق ملاک‌های ورود به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. در این پژوهش از پرسشنامۀ ترومای دوران کودکی (CTQ) و تکلیف ظرفیت حافظۀ فعال دیداری هیجانی (EVWMC) استفاده شد. روش تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل دیداری نمودارهای تغییرات متغیرهای پژوهش و اندازۀ اثر هریک از متغیرها بر مراجعان و نیز میزان درصد بهبودی و درصد کاهش تغییرات نمرات آن‌ها از طریق فرمول‌های مربوطه با بهره‌گیری از نرم‌افزار SPSS-26 صورت پذیرفت. اندازه‌های اثر، اثربخشی نسبتاً زیاد درمان متمرکز بر هیجان تروما بر ظرفیت حافظۀ فعال افرادی با آسیب جنسی را در هر سه شرکت‌کننده هم در دورۀ مداخله و هم در دورۀ پیگیری نشان داد. براساس یافته‌ها، درمان متمرکز بر هیجان تروما، طی یازده ماه توانست حافظۀ فعال را در افراد آسیب‌دیدۀ جنسی از نظر بالینی بهبود دهد و به جلوگیری از آسیب مجدد جنسی منجر شود.