فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مکتب رئالیسم، یکی از مکتب‌های‌ قرن نوزدهم است که با تغییر اصولی در داستان، تحولاتی را در بنیان داستاننویسی جهان پدید آورد.، رئالیسم، برخلاف مکتب‌ ‌های کلاسیسم و رمانتیسم، انسان را موجودی اجتماعی می‌پندارد و به بررسی پیوند رابطة انسان و جامعه می‌پردازد. نویسندة رئالیست با زبان ساده و غیرمجازی، به توصیف و روایت زندگی شخصیت‌های تجسمی، نوعی و تأثیر تقابل انسان و محیط می‌پردازد. این پژوهش با استفاده از منابع کتابخانه‌ای و به روش توصیفی ناظر بر مؤلفه‌های رئالیستی به تحلیل دو خاطره‌نگاشت« من زنده‌ام» و «از آن هجده ماه و هفت روز« پرداخته است. شخصیت‌های این دو اثر گاهی ویژگی‌های مشترک با قشر خاصی دارند که آن‌ها را به شخصیتی نوعی و تیپیک تبدیل می‌کند. در روایت «از آن هجده ماه هفت روز»، راوی با انتخاب نام خانوادگی دزفولی؛ به آن‌ها شخصیت تیپیک و نوعی بخشیده است. زبان در هر دو روایت، ساده و به گفتار عامیانه نزدیک است؛ با این تفاوت که عنصر زبان و لهجه که جزئی از فرهنگ یک منطقه است در «از آن هجده ماه و هفت روز» بیشتر مشاهده می‌شود. آباد در کنار زبان ساده، از زبان مجازی و استعاری نیز بهره برده است. زبان استعاری او در برخی کلمات به گونة ساده و عاری از هرنوع پیچیدگی جلوه‌گر است. آباد و دینوی-زاده، مسائل اجتماعی و تضادهای کنش‌ های مردم را در زمان جنگ به تصویر کشیده اند. بررسی این دو اثر و تطبیق آن با عناصر مکتب رئالیسم، نشان می‌دهد این دو اثر در زمرة آثار مکتب رئالیستی قرار می گیرند.