اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی بر همدلی و معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشونت
نویسندگان
1 دانشیار، گروه روانشناسی بالینی، مرکز تحقیقات سلامت جامعه، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
2 دانشجوی دکتری گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسی، دانشکده تعلیم و تربیت اسلامی، واحد اصفهان (خوراسگان)، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران
doi
10.22059/japr.2024.337196.644278چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش سرمایههای روانشناختی بر همدلی و معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشونت انجام گرفت. روش پژوهش نیمهآزمایشی (با گروه آزمایش و گواه) با طرح سهمرحلهای (پیشآزمون، پسآزمون، پیگیری) و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد رشتۀ روانشناسی دانشگاه آزاد اصفهان (خوراسگان) دارای علائم خشونت در سال تحصیلی 1401-1400 بود. در این پژوهش 27 دانشجوی دارای علائم خشونت (18 پسر و 9 دختر) با روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش (14 دانشجو) و گواه (13 دانشجو) جایدهی شدند. گروه آزمایش آموزش سرمایههای روانشناختی را طی یک و نیم ماه در ده جلسۀ 75 دقیقهای دریافت کردند. پرسشنامههای مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ خشونت (EVQ)، مقیاس همدلی (BES) و پرسشنامۀ معنا در زندگی (MLQ) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش سرمایههای روانشناختی بر علائم خشونت (0001>P؛ 60/0=Eta؛ 48/38=F)، همدلی (0001>P؛ 55/0=Eta؛ 91/30=F) و معنای زندگی (0001>P؛ 49/0=Eta؛ 08/24=F) دانشجویان دارای علائم خشونت تأثیر معنادار دارد. براساس یافتههای پژوهش میتوان نتیجه گرفت آموزش سرمایههای روانشناختی با بهکارگیری مفاهیمی مانند خوشبینی، امید، خودکارآمدی و تابآوری روانی میتواند بهعنوان روشی کارآمد برای کاهش علائم خشونت و بهبود همدلی و معنای زندگی دانشجویان دارای علائم خشونت مورد استفاده قرار گیرد.