مقایسۀ اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی و آموزش مهارت حل مسئله بر خودکارآمدی و انگیزۀ تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایۀ دهم

نویسندگان

1 استادیار، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

2 استادیار گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران.

3 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.334848.644104
چکیده

هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی آموزش راهبردهای خودتنظیمی و مهارت حل مسئله بر خودکارآمدی و انگیزۀ تحصیلی دانش‌آموزان پسر پایۀ دهم بود. روش پژوهش، نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری شامل دانش‌آموزان پسر پایۀ دهم شهر اهواز در سال تحصیلی 1400-1399 بود. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، 55 نفر از دانش‌آموزان پایۀ دهم دارای خودکارآمدی و انگیزۀ تحصیلی پایین انتخاب و به‌صورت تصادفی در سه گروه (شامل دو گروه مداخله و یک گروه گواه) جایگزین شدند. سپس گروه‌های آزمایش آموزش راهبردهای خودتنظیمی (7 جلسه) و آموزش مهارت حل مسئله (9 جلسه) را به شکل جداگانه دریافت کردند؛ درحالی‌که گروه گواه از دریافت این مداخلات بی‌بهره بود. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ انگیزۀ تحصیلی (AMS) و خودکارآمدی (GSE) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته با نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد آموزش راهبردهای خودتنظیمی و آموزش مهارت حل مسئله بر خودکارآمدی (0001>P؛ 53/0=Eta؛ 34/29=F) و انگیزۀ تحصیلی (0001>P؛ 55/0=Eta؛ 54/31=F) دانش‌آموزان مؤثر بوده است. نتایج آزمون تعقیبی نیز مشخص کرد بین میزان اثربخشی این دو مداخله تفاوت معناداری مشاهده نشد. براساس یافته‌های این پژوهش می‌توان نتیجه گرفت آموزش راهبردهای خودتنظیمی و مهارت حل مسئله روش‌های مداخله‌ای مناسبی در جهت افزایش خودکارآمدی و انگیزۀ تحصیلی دانش‌آموزان به‌شمار می‌رود.