بررسی شاخص‌های روان‌سنجی نسخۀ فارسی مقیاس تنظیم انگیزشی (RMS) در بین دانشجویان

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی تربیتی و مشاوره، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، پردیس بین‌الملیی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

3 دانشجوی دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی، پردیس بین‌الملیی کیش، دانشگاه تهران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.341712.644238
چکیده

هدف پژوهش حاضر، بررسی ویژگی‌های روان‌سنجی مقیاس تنظیم انگیزشی (RMS) در جامعۀ دانشجویان ایرانی بود. روش پژوهش به‌لحاظ هدف کاربردی و از نظر نحوۀ گردآوری توصیفی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل تمام دانشجویان دانشگاه امام جواد (ع) شهر یزد بود که در سال تحصیلی 1401-1400 مشغول به تحصیل بودند. حجم نمونه 350 نفر بود که به روش نمونه‌گیری دردسترس از بین دانشجویان انتخاب شدند و درنهایت 330 نفر (263 دختر و 67 پسر) پرسشنامه‌ها را تکمیل کردند. ابزار پژوهش مقیاس‌های تنظیم انگیزشی، جهت‌گیری هدف و مشکلات در نظم‌بخشی هیجانی بود. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۳ و برای تحلیل عامل تأییدی از نرم‌افزار AMOS استفاده شد. نتایج اجرای تحلیل‌عاملی اکتشافی و تأییدی نشان داد مقیاس تنظیم انگیزشی دارای دو مؤلفۀ اصلی «اراده» و «تنظیم انگیزشی» با ارزش ویژۀ بیشتر از یک است. همچنین نتایج تحلیل عامل تأییدی مشخص کرد مدل با ساختار دومؤلفه‌ای از برازش مناسبی برخوردار است. همسانی درونی مقیاس تنظیم انگیزشی با استفاده از آلفای کرونباخ بررسی و تأیید شد. نتایج پژوهش، روایی همگرای و واگرای مقیاس تنظیم انگیزشی را تأیید کرد. به‌طورکلی می‌توان گفت مقیاس تنظیم انگیزشی، روایی و پایایی مناسب را برای استفاده در بین دانشجویان ایران دارد.