ارجاعات میان متنی آثار منظوم اخوان ثالث (با تکیه بر مکتب فرانسوی ادبیات تطبیقی و رویکرد بینامتنی)
نویسندگان
1 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
2 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
3 استادیار گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران
doi
10.22080/rjls.2023.24611.1362چکیده
مهدی اخوان ثالث با توجّه به تسلّط بینظیرش بر ادبیات کلاسیک فارسی یکی از معماران بزرگ شعر معاصر فارسی است. با نگاهی به کارنامۀ آثارش میتوان دریافت که او سه چهرۀ متمایز دارد:شاعر و پژوهشگر، منتقد و تئوریسین شعر نو نیمایی ،داستان نویس. لذا انواع روابط بینامتنی نظیر میان مؤلّفی(پیوند با آثار گذشتگان و معاصران)، درون مؤلّفی(پیوند کل آثار منظوم و منثور با یکدیگر)، میان متنی(پیوند کل آثار منظوم با یکدیگر)، درون متنی(پیوند و روابط یک اثر مستقل) و نیز انواع ترامتنیت مورد نظر ژنت از جمله بینامتنیت، بیش متنیت، سرمتنیت، پیرامتنیت در آثار او قابل شناسایی است. این پژوهش به بررسی ارجاعات و روابط میان متنی در ده متن کامل اشعار او با تکیه بر مکتب فرانسوی ادبیات تطبیقی و رویکرد بینامتنی مورد نظر ژنت میپردازد. روش کار توصیفی- تحلیلی است و هدف، آن است که آثار منظوم اخوان ثالث در گفتگو با یکدیگر خوانده شود و در نهایت به این نتیجه میرسد که خوانش کل آثار منظوم با یکدیگر، در موارد زیادی به رفع ابهام ها و شناخت ساز و کار ذهن و زبان اخوان ثالث کمک شایانی میکند.