بررسی روند تغییرات سرعت باد در ایران مرکزی با استفاده از داده های بازتحلیل شده ECMWF
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری آب وهواشناسی سینوپتیک، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدة علوم زمین، تهران، ایران
2 دانشیار آب وهواشناسی دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدة علوم زمین، تهران، ایران
doi
10.22059/jphgr.2020.295406.1007476چکیده
باد یکی از پارامترهای مهم اقلیم است و بهعنوان یک شاخص مناسب میتواند برای تغییرات اقلیمی و الگوهای مرتبط با جریان هوا بهکار برده شود. هدف از این تحقیق بررسی روند تغییرات بلندمدت سرعت باد در ایران مرکزی است. به این منظور، از دادههای سرعت باد پایگاه بازتحلیلشدة ECMWF نسخة ERA-Interim با تفکیک مکانی 75/0×75/0 درجة قوسی و دادههای هفت ایستگاه سینوپتیک طی دورة آماری ۱۹۸۰-2017 استفاده شد. برای درستیسنجی دادههای پایگاه ECMWF از روشهای R2، MBE، و RMSE و برای محاسبة روند از آزمون ناپارامتریک من- کندال (M-K) استفاده شد. نتایج نشان داد پایگاه ECMWF از دقت مناسبی برای برآورد سرعت باد برخوردار است؛ بهطوریکه مقدار R2در ایستگاههای مورد مطالعه بین 72/0 تا 95/0 متغیر است. متوسط سرعت باد در ایران مرکزی m/s19/3 محاسبه شد. کمینة سرعت باد در ماه ژانویه با 01/2 و بیشینة سرعت باد با m/s 95/3 در ماه ژلای محاسبه شد. بهترتیب بیشترین شدت روند افزایشی و کاهشی سرعت روند سرعت باد در ماههای مارس (نمرة Z، 91/4) و دسامبر (نمرة Z، 73/2-) محاسبه شد که در سطح آماری 01/0 معنیدار است. همچنین، بیشینة پهنههای روند افزایشی و کاهشی سرعت باد بهترتیب در ماههای فوریه و ژانویه بهدست آمده است.