بررسی روند تغییرات سرعت باد در ایران مرکزی با استفاده از داده های بازتحلیل شده ECMWF

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری آب‏ وهواشناسی سینوپتیک، دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدة علوم زمین، تهران، ایران

2 دانشیار آب‏ وهواشناسی دانشگاه شهید بهشتی، دانشکدة علوم زمین، تهران، ایران

doi
10.22059/jphgr.2020.295406.1007476
چکیده

باد یکی از پارامترهای مهم اقلیم است و به‏عنوان یک شاخص مناسب می‏تواند برای تغییرات اقلیمی و الگوهای مرتبط با جریان هوا به‏کار برده شود. هدف از این تحقیق بررسی روند تغییرات بلندمدت سرعت باد در ایران مرکزی است. به این منظور، از داده‏های سرعت باد پایگاه بازتحلیل‏شدة ECMWF نسخة ERA-Interim با تفکیک مکانی 75/0×75/0 درجة قوسی و داده‏های هفت ایستگاه سینوپتیک طی دورة آماری ۱۹۸۰-2017 استفاده شد. برای درستی‏سنجی داده‏های پایگاه ECMWF از روش‏های R2، MBE، و RMSE و برای محاسبة روند از آزمون ناپارامتریک من- کندال (M-K) استفاده شد. نتایج نشان داد پایگاه ECMWF از دقت مناسبی برای برآورد سرعت باد برخوردار است؛ به‏طوری‏که مقدار R2در ایستگاه‏های مورد مطالعه بین 72/0 تا 95/0 متغیر است. متوسط سرعت باد در ایران مرکزی m/s19/3 محاسبه شد. کمینة سرعت باد در ماه ژانویه با 01/2 و بیشینة سرعت باد با m/s 95/3 در ماه ژلای محاسبه شد. به‏ترتیب بیشترین شدت روند افزایشی و کاهشی سرعت روند سرعت باد در ماه‏های مارس (نمرة Z، 91/4) و دسامبر (نمرة Z، 73/2-) محاسبه شد که در سطح آماری 01/0 معنی‏دار است. همچنین، بیشینة پهنه‏های روند افزایشی و کاهشی سرعت باد به‏ترتیب در ماه‏های فوریه و ژانویه به‏دست آمده است.