تأثیرات ناشی از شوری بر ویژگی های فیزیولوژیکی و بیوشیمیایی گیاه کینوا (Chenopodium quinoa L.) بومی حاشیه دریاچه ارومیه

نویسندگان

1 دانشگاه ارومیه

2 دانشگاه ارومیه

3 گروه زیست شناسی دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه

doi
چکیده

جهت مدیریت آب و زمین‌های شور، کشت گیاهان متحمل به شوری مانند کینوا گزینه‌ی بسیار مناسبی است که علاوه بر قابلیت رشد در محیط‌های مختلف، دارای خواص دارویی و تغذیه‌ای بسیار ارزشمند نیز می‌باشد. به منظور بررسی تأثیر سطوح مختلف شوری روی گیاه کینوا، آزمایشی بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار و سطوح شوری 0، 100، 200، 300 و 400 میلی‌مولار از نمک NaCl در آزمایشگاه و اتاق کشت دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، انجام شد. با افزایش تنش شوری، محتوای یون‌های سدیم و کلر افزایش نشان دادند و بیشترین میزان آنها (به ترتیب 04/8 و 18/31 mg . g -1 DW) در غلظت 400 میلی-مولار مشاهده شد. همچنین بیشترین میزان پتاسیم (59/15 mg . g -1 DW) در نمونه‌های شاهد مشاهده شد و با افزایش میزان تنش محتوای آن کاهش یافت. میزان قند محلول، پروتئین کل، مالون‌دی‌آلدهید و فعالیت آنزیم پراکسیداز (به ترتیب µg.g -1 FW6/49، mg.g -1 FW 07/23، nmol.g -1 FW 4/29، µmol.min -1. g FW 1/19) با افزایش سطوح تنش شوری افزایش معنی‌داری نشان دادند. همچنین بیشترین میزان فنول، فعالیت آنزیم کاتالاز و محتوای پراکسیدهیدروژن (به ترتیب mg GAE.g -1 DW 7/68، nmol.min-1 . g -1 FW 9/722 و µg.g -1 FW 19/2) نیز در غلظت‌های 200 و 300 میلی‌مولار نمک مشاهده گردید. بطور کلی گیاه کینوا می‌تواند انتخاب مناسبی برای کشت در زمین‌های شور و کم بازده باشد.