ارزیابی کیفی نقش آموزش کارآفرینی اجتماعی بر ارتقاء شاخصهای توسعه اقتصادی پارکهای علموفناوری علامه طباطبایی و علم و فرهنگ
نویسندگان
1 جامعه شناسی ،دانشکده علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران، ایران
2 جامعه شناسی، علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران، ایران.
3 جامعه شناسی، علوم اجتماعی، دانشگاه آزاد تهران مرکز، تهران، ایران.
doi
10.22034/jeds.2025.66341.1858چکیده
هدف پژوهش: این پژوهش به بررسی نقش آموزش کارآفرینی اجتماعی بر توسعه اقتصادی در پارکهای علموفناوری دانشگاه علم و فرهنگ و دانشگاه علامه طباطبایی میپردازد. هدف این تحقیق تحلیل اثرات آموزشی بر توسعه اقتصادی، شناسایی مکانیزمهای انگیزشی مؤثر و ارزیابی اعتبار اجتماعی دورهها و تحلیل آثار و تغییرات محیطی ناشی از آن است. کارآفرینی اجتماعی با ایجاد فرصتهای شغلی، کاهش فقر و توانمندسازی جوامع، نقش حیاتی در توسعه پایدار ایفا میکند. به همین دلیل، بررسی تأثیرات آموزشهای کارآفرینی اجتماعی در پارکهای علموفناوری که بهعنوان بسترهای کلیدی برای حمایت از استارتاپها و نوآوریهای اجتماعی محسوب میشوند، ضروری است. این پژوهش از نظر هدف، کاربردی است؛ زیرا نتایج آن میتواند به بهبود سیاستگذاریها و طراحی دورههای آموزشی در پارکهای علموفناوری کمک کند.روش پژوهش. این پژوهش از رویکرد کیفی از نوع تحلیل تماتیک استفاده کرده و دادهها از طریق مصاحبههای عمیق با ۱۰ متخصص حوزه پارکهای علموفناوری جمعآوری شده است. تحلیل دادهها با استفاده از نرمافزار مکس کیودا و از طریق مراحل کدگذاری اولیه، طبقهبندی کدها و تحلیل تماتیک انجامگرفته است.یافتهها: یافتهها نشان میدهند که آموزشهای کارآفرینی اجتماعی از طریق تقویت تعاملات گروهی و ارائه بازخوردهای مؤثر، انگیزه کارآفرینان را افزایش میدهد و روحیه نوآوری و توسعه زیرساختهای حمایتی را بهبود میبخشد. همچنین، این آموزشها منجر به افزایش آگاهی اجتماعی و ارتقای اعتبار کارآفرینان میشود و فرصتهای شغلی جدید و سرمایهگذاری در استارتاپهای اجتماعی را تسهیل میکند.نتیجهگیری: نتایج این پژوهش نشان میدهد که آموزش کارآفرینی اجتماعی نهتنها به رشد اقتصادی کمک میکند، بلکه بر بهبود شاخصهای اجتماعی و فرهنگی نیز تأثیرگذار است. پیشنهاد میشود که دورههای آموزشی متناسب با نیازهای واقعی کارآفرینان طراحی شده و حمایتهای مالی و مشاورهای افزایش یابد. تقویت تعاملات بین دانشگاه، صنعت و نهادهای دولتی و همچنین افزایش دسترسی به منابع مالی از الزامات کلیدی برای توسعه کسبوکارهای اجتماعی به شمار میآید.