ساختار عاملی و تغییرناپذیری جنسیتی مقیاس امید شغلی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد مشاوره شغلی، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22059/japr.2024.341085.644227چکیده
هدف از پژوهش حاضر، بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس امید شغلی (WH) بود. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ پژوهش شامل دانشجویان دانشگاه اصفهان در سال 1400 بود. نمونۀ پژوهش 292 دانشجو (188 دختر و 104 پسر) بود که به روش نمونهگیری طبقهای نسبتی انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده مقیاس امید شغلی (WH) و پرسشنامۀ خودکارآمدی عمومی (GSES) بود. بهمنظور بررسی روایی، تحلیلعاملی تأییدی تکگروهی و چندگروهی بهکار رفت و روایی همگرا با نرمافزار AMOS-25 حاصل شد. برای بررسی پایایی، همسانی درونی این مقیاس با نرمافزار SPSS-19 محاسبه شد. نتایج تحلیلعاملی تأییدی تکگروهی، مدل اندازهگیری را که در آن امید شغلی یک سازۀ مرتبۀ دوم و اهداف، عاملیت و گذرگاه بهعنوان عوامل مرتبۀ اول درنظر گرفته شده بودند، تأیید کرد. نتایج تحلیل تأییدی چندگروهی، تغییرناپذیری بینگروهی ساختار عاملی، بارهای عاملی، مقادیر خطای واریانسها و کوواریانسهای بینعاملی، مقیاس امید شغلی را در دو گروه دانشجویان دختر و پسر نشان داد. همبستگی امید شغلی و خودکارآمدی معنادار بهدست آمد (01/0 >p؛ 47/0 =r). همچنین ضرایب آلفای کرونباخ برای کل مقیاس 90/0 و برای زیرمقیاسهای اهداف 71/0، عاملیت 81/0 و گذرگاه 74/0 برآورد شد. نتایج پژوهش حاضر با تأکید بر تغییرناپذیری ساختار عاملی این مقیاس در بین دانشجویان دختر و پسر نشان داد مقیاس امید شغلی در دو گروه از نظر مفهومی، سازۀ مشابهی را اندازهگیری میکند.