بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس استرس والدگری در مادران کودکان اوتیستیک
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران
2 دانشیار گروه روانشناسی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه مدیریت بیماریها و پیوند اعضا، معاونت درمان، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی، تهران، ایران
doi
10.22054/jem.2023.71007.3414چکیده
استرس والدگری تأثیرات منفی قابلتوجهی بر سلامت جسمانی و روانی والدین کودکان مبتلا به اوتیسم دارد. هدف پژوهش بررسی ویژگیهای روانسنجی مقیاس استرس والدگری در مادران کودکان مبتلا به اوتیسم بود. روش پژوهش پیمایشی و جامعه آماری مادران دارای فرزند مبتلا به اختلال طیف اوتیسم تهران در بهار 1401 بود. نمونه آماری 276 نفر از مادران کودکان مبتلا به اوتیسم بود که به شیوه در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای سنجش مقیاسهای استرس والدگری اوتیسم Phetrasuwan and Miles (2009) و تابآوری Conner and Davidson (2003) بود. برای تحلیل دادهها از آمار توصیفی و استنباطی و همچنین تحلیل عامل تأییدی استفاده شد. همچنین از نرمافزارهای SPSS نسخه 25 و Smart PLS نسخه 3.2 بهره گرفته شد. یافتهها نشان داد که مقدار آلفای کرونباخ مقیاس استرس والدگری اوتیسم برابر با 953/0 و برای مؤلفههای چهارگانه رفتارها و ارتباطات کودک، استرس مراقبتی، حمایت از نیازهای کودک و زندگی شخصی و خانوادگی بین 76/0 تا 92/0 و ضرایب پایایی ترکیبی نیز برای کل مقیاس 962/0 و برای مؤلفهها بین 86/0 تا 93/0 به دست آمد. روایی صوری و محتوایی مقیاس با نظر والدین و متخصصان تأیید شد. روایی ملاکی با استفاده از مقیاس تابآوری بهطور همزمان قابلقبول بوده است. تحلیل عامل تأییدی نشان داد که ضمن برخورداری مقیاس از روایی همگرا و واگرای مطلوب، مدل چهار عاملی تأیید شد. با توجه پایایی و روایی مناسب، به متخصصان بالینی و محققان توصیه میشود برای سنجش استرس والدگری مادران از مقیاس مذکور استفاده نمایند