تحلیل دو سطحی از ژئوپلیتیک واگرایی روابط ایران و پاکستان (سناریوهای آینده این روابط و ارائه راهکارهای همگرایی)
نویسندگان
1 دانشیار جغرافیای سیاسی، دانشگاه شهید بهشتی
2 دانش آموخته کارشناسی ارشد جغرافیای سیاسی دانشگاه شهید بهشتی (نویسنده مسئول)
doi
10.22054/qpss.2017.7187چکیده
مطالعه و شناسایی عوامل تأثیرگذار بر روابط ژئوپلیتیکی(همگرایی و واگرایی) از اولویتهای اصلی جهت برقراری روابط خارجی مطلوب با همسایگان و دیگر کشورهای جهان است. روابط منطقهای دو کشور همسایه و دوست- ایران و پاکستان، با وجود زمینههای متعدد همگرایی، در حال حاضر از جنبههای گوناگون واگرایانه است. پژوهش حاضر از نوع توصیفی- تحلیلی است که در آن با مراجعه به منابع معتبر کتابخانهای، علل و زمینههای اصلی واگرایی روابط ژئوپلیتیکی دو کشور تحلیل و توصیف شده است. مقاله با تقسیم عوامل واگرایی دو کشور به دو سطح اصلی(عواملی که به طور سُنتی در واگرایی دو کشور دخیلاند) و همتکمیلی(نقش اصلی و اساسی عربستان سعودی در ادامة منازعات دو کشور، اختلافات دو کشور در افغانستان، نوع برخورد و منطق ایران در منازعات هند و پاکستان) روابط واگرایی دو کشور را شرح و بسط میدهد؛ سپس بر اساس تلفیقی از سطوح دوگانه، عواملی نظیر: 1) لزوم تشزدایی روابط ایران با عربستان سعودی؛2) اهمیت حل بحران سیاسی افغانستان؛3) اهمیت جایگاه(انرژیک) ایران در روند همگرایی هند و پاکستان و 4) مشارکت دوجانبه در سازمانهای منطقهای و جهانی، را به عنوان گزینههای همگرایی روابط، پیشنهاد میدهد.