فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر، مقایسۀ اثربخشی درمان معناگرا و درمان وحدت‌مدار بر تاب‌آوری و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به سرطان خون بود. پژوهش به‌لحاظ هدف کاربردی و روش پژوهش به‌لحاظ شیوۀ جمع‌آوری اطلاعات از نوع نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه گواه بود. جامعۀ آماری پژوهش، شامل تمام بیماران مبتلا به سرطان خون (لوسمی) مراجعه‌کننده به مؤسسۀ خیریۀ مهیار در سال 1398 و 1399 در شهر تهران بودند که از میان آن‌ها 60 بیمار به‌صورت دردسترس انتخاب شدند و با گمارش تصادفی و همگن‌سازی سن و جنس در دو گروه آزمایش و یک گروه گواه قرار گرفتند. شرکت‌کنندگان برای پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری به پرسشنامۀ اضطراب بک (BAI)، پرسشنامۀ اختصاصی سنجش کیفیت زندگی در مبتلایان به سرطان (QLQ-C30) و مقیاس تاب‌آوری کانر دیویدسون (CD-RISC) پاسخ دادند. شرکت‌کنندگان گروه آزمایش اول در هفت جلسۀ 90 دقیقه‌ای درمان معناگرا و شرکت‌کنندگان گروه آزمایش دوم در هفت جلسۀ 90 دقیقه‌ای درمان وحدت‌مدار قرار گرفتند. برای تحلیل داده‌ها از روش تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر و نرم‌افزار SPSS-24 استفاده شد. نتایج نشان داد بین اثربخشی درمان وحدت‌مدار و درمان معناگرا بر مؤلفۀ کیفیت زندگی احساسی تفاوت معنادار وجود دارد (001/0=P). اما بین اثربخشی درمان وحدت‌مدار و درمان معناگرا بر تاب‌آوری (635/0=P) تفاوت معناداری مشاهده نشد.