فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف این پژوهش، مقایسۀ اثربخشی درمان مبتنی بر بازسازی عاطفی و درمان هیجان‌مدار بر بخشش و مشکلات ازدواج در زنان متقاضی طلاق بود. روش پژوهش به لحاظ هدف، کاربردی و طرح پژوهش نیمه‌آزمایشی از نوع پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه گواه و مرحلۀ پیگیری بود. جامعۀ آماری شامل تمام زنان متقاضی طلاق با سابقۀ ازدواج زودهنگام (کمتر از هجده سال) در شهر اردبیل در سال 1399 بود. از این افراد 45 نفر به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند و به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و گواه (هرکدام 15 نفر) قرار گرفتند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس بخشش بین‌فردی (25IF-) و پرسشنامۀ مشکلات ازدواج (MPQ) بود. مداخلات شامل جلسات درمان مبتنی بر بازسازی عاطفی و درمان هیجان‌مدار در هشت جلسۀ 90 دقیقه‌ای بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) و آزمون تعقیبی بنفرونی در نرم‌افزار SPSS نسخۀ 22 انجام شد. نتایج نشان داد درمان مبتنی بر بازسازی عاطفی و درمان هیجان‌مدار هردو بر افزایش بخشش و کاهش مشکلات ازدواج در میان زنان متقاضی طلاق مؤثرند، اما اثربخشی درمان بازسازی عاطفی به‌طور معناداری بیشتر از درمان هیجان‌مدار است. با توجه به کم‌بودن میزان بخشش و زیادبودن مشکلات ازدواج در میان زنان متقاضی طلاق می‌توان از درمان‌های بازسازی عاطفی و هیجان‌مدار یا ترکیبی از این دو درمان برای بهبود میزان بخشش و کاهش مشکلات ازدواج بهره برد.