طراحی الگوی کارآموزی و کارورزی اثربخش در برنامه درسی دانشگاه ها از منظر اعضای هئیت علمی

نویسندگان

1 دانشگاه شهید باهنر کرمان،

2 دانشگاه شهید باهنر کرمان،

3 دانشگاه بین المللی اامام رضا (ع)

doi
10.61838/irphe.29.1.8
چکیده

با توجه به اهمیت و نقش دروس کارآموزی و کارورزی در توانمندساختن دانشجویان و دانش­آموختگان، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کارآموزی و کارورزی اثربخش در برنامه­درسی انجام شد. روش پژوهش، کیفی و مشارکت کنندگان شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه های تهران، شهید باهنر کرمان، صنعتی اصفهان، شهید صدوقی یزد، مازندران، ولیعصر رفسنجان، فردوسی مشهد، صنعتی سیرجان و شیراز بودند که حداقل یک بار درس کارآموزی و کارورزی را ارائه داده ­باشند. روایی و پایایی سوالات مصاحبه توسط متخصصان تایید و، بعد از تحلیل 30 مصاحبه،پژوهشگران با توجه به اصل اشباع نظری می­توانستند به همین تعداد مصاحبه اکتفا کنند، اما از آنجا که تنوع رشته­های تحصیلی و دانشگاه­ها زیاد بود این حجم تا 80 نفر ادامه یافت. با تحلیل مصاحبه ها، وضعیت موجود اجرای این دروس نشان داد که، از نظر اعضای هیئت علمی، کارآموزی و کارورزی به‌طور اثربخش اجرا نمی‌شوند و 8 مؤلفه زمان، مسائل فردی، ساختار و تشکیلات سازمانی، عدم تخصیص منابع لازم و کافی، عدم درک درست از برنامه توسط افراد، عدم تعهد افراد و سازمان‌ها، نبودِ نظام ارزیابی و نظارت صحیح و عدم نظامِ ارتباطات بین سازمانی و بین فردی موانع اصلی اجرای اثربخش این دروس هستند. با توجه به آنکه اصلی­ترین مشکل در عدم اجرای اثربخش دروس کارآموزی و کارورزی، عدم هماهنگی و ارتباط مناسب و کافی بین حلقه­های سازمان­ها (وزارتخانه­ها، مراکزدانشگاهی و محیط­کار) با هم و حلقه­های افراد (استاد درس، سرپرست مرکزکارآموزی و دانشجو) با یکدیگر است، براساس نتایج یافته­ها الگویی طراحی شد که تأکید اصلی آن بر ایجاد حلقه­های ارتباطی است.