طراحی الگوی کارآموزی و کارورزی اثربخش در برنامه درسی دانشگاه ها از منظر اعضای هئیت علمی
نویسندگان
1 دانشگاه شهید باهنر کرمان،
2 دانشگاه شهید باهنر کرمان،
3 دانشگاه بین المللی اامام رضا (ع)
doi
10.61838/irphe.29.1.8چکیده
با توجه به اهمیت و نقش دروس کارآموزی و کارورزی در توانمندساختن دانشجویان و دانشآموختگان، پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی کارآموزی و کارورزی اثربخش در برنامهدرسی انجام شد. روش پژوهش، کیفی و مشارکت کنندگان شامل اعضای هیئت علمی دانشگاه های تهران، شهید باهنر کرمان، صنعتی اصفهان، شهید صدوقی یزد، مازندران، ولیعصر رفسنجان، فردوسی مشهد، صنعتی سیرجان و شیراز بودند که حداقل یک بار درس کارآموزی و کارورزی را ارائه داده باشند. روایی و پایایی سوالات مصاحبه توسط متخصصان تایید و، بعد از تحلیل 30 مصاحبه،پژوهشگران با توجه به اصل اشباع نظری میتوانستند به همین تعداد مصاحبه اکتفا کنند، اما از آنجا که تنوع رشتههای تحصیلی و دانشگاهها زیاد بود این حجم تا 80 نفر ادامه یافت. با تحلیل مصاحبه ها، وضعیت موجود اجرای این دروس نشان داد که، از نظر اعضای هیئت علمی، کارآموزی و کارورزی بهطور اثربخش اجرا نمیشوند و 8 مؤلفه زمان، مسائل فردی، ساختار و تشکیلات سازمانی، عدم تخصیص منابع لازم و کافی، عدم درک درست از برنامه توسط افراد، عدم تعهد افراد و سازمانها، نبودِ نظام ارزیابی و نظارت صحیح و عدم نظامِ ارتباطات بین سازمانی و بین فردی موانع اصلی اجرای اثربخش این دروس هستند. با توجه به آنکه اصلیترین مشکل در عدم اجرای اثربخش دروس کارآموزی و کارورزی، عدم هماهنگی و ارتباط مناسب و کافی بین حلقههای سازمانها (وزارتخانهها، مراکزدانشگاهی و محیطکار) با هم و حلقههای افراد (استاد درس، سرپرست مرکزکارآموزی و دانشجو) با یکدیگر است، براساس نتایج یافتهها الگویی طراحی شد که تأکید اصلی آن بر ایجاد حلقههای ارتباطی است.