بررسی تاثیر مولفههای حکمرانی خوب بر امنیت پایدار ملی: با تأکید بر تجربه حکمرانی در ایران (1368-1400)
نویسندگان
1 دانشیارگروه مطالعات منطقه ای، دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه تهران، تهران، ایران
2 اﺳﺘﺎدﻳﺎر،گروه ﻋﻠﻮم سیاسی، دانشکده روانشناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، داﻧﺸﮕﺎه آزاد اسلامی، تهران، اﻳﺮان
3 دانشجوی دکتری تخصصی،گروه علوم سیاسی ،دانشکده حقوق، الهیات،علوم سیاسی، واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.30465/cps.2024.50183.3452چکیده
مفهوم حکمرانی خوب از دهه 1990 به عنوان یک مفهوم محوری مورد توجه کارشناسان و متفکران قرار گرفته است. حکمرانی خوب در همه ابعاد زندگی شهروندان در همه جوامع از جمله ایران تاثیر گذار بوده است. این مقاله تلاشی برای ارزیابی کیفیت حکمرانی در ایران و نشان دادن نسبت آن با امنیت ملی پایدار در یک بازه حدود نیم قرن بوده است. سئوال اصلی مقاله حاضر عبارت است از اینکه : مولفههای حکمرانی خوب در سیاستگذاری دولتی چگونه بر امنیت ملی پایدار آن تاثیر گذاشته است؟ در مقام فرضیه و پاسخ به این سئوال باید گفت: دولت ها در ایران با اجرای نامتوازن مولفههای حکمرانی خوب، امنیت ملی پایدار خود را دچار مخاطرات و ریسکهای متعدد زیست محیطی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی-فرهنگی کرده است. یافتههای مقاله نشان میدهد تأثیر دههها حکمرانی ضعیف را میتوان تقریباً در تمام چالشهای اصلی پیش روی ایران مشاهده کرد: اقتصاد کُند، نسبت اشتغال پایین، تورم شدید مزمن، بحران آب، سیستم بازنشستگی آشفته، فرار سرمایههای انسانی، و کاهش اعتماد اجتماعی. که در نهایت باعث اثرات مخرب و ایجاد مخاطرات مختلف برای امنیت ملی پایدار کشور شده است. در این مقاله از روش توصیفی-تحلیلی بهرهگیری شده و دادههای آن به صورت کتابخانهای جمعآوری شده است.