پیش‌بینی خیانت زناشویی براساس حسادت عاشقانه و خشونت علیه همسر با نقش تعدیل‌گری جنسیت

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری روان‌شناسی بالینی، گروه روا‌‌ن‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روان‌شناسی، دانشگاه شیراز، واحد بین الملل، شیراز، ایران.

2 استادیار، گروه روا‌‌ن‌شناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.

doi
10.22059/japr.2024.335970.644141
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، پیش‌بینی خیانت زناشویی براساس حسادت عاشقانه و خشونت علیه همسر با نقش تعدیل‌گری جنسیت بود. طرح پژوهش برحسب هدف، همبستگی از نوع رگرسیون و برحسب گردآوری اطلاعات، پیمایشی بود. جامعۀ آماری شامل همۀ افراد متأهل ساکن شهرستان شیراز در سال 1400 بود که در این میان نمونه‌ای به حجم ۱۹7 نفر شامل 108 مرد و 89 زن به‌صورت نمونه‌گیری هدفمند انتخاب شدند. شرکت‌کنندگان به مقیاس حسادت چندبعدی (MJS)، پرسشنامۀ تجربۀ همسرآزاری (QMWA) و مقیاس خیانت (IS) پاسخ دادند. داده‌ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون با نرم‌افزار SPSS-26 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌های پژوهش نشان داد هم متغیر خشونت علیه همسر و هم حسادت عاشقانه می‌توانند خیانت زناشویی را به شکل مثبت و معنی‌دار پیش‌بینی کنند (01/0p<). همچنین از طرف دیگر نتایج مشخص کرد نقش جنسیت را می‌توان به‌عنوان یک متغیر تعدیل‌گر در رابطۀ خیانت زناشویی با خشونت علیه همسر و حسادت عاشقانه تأیید کرد. به‌طورکلی مطابق نتایج، حسادت عاشقانه و خشونت علیه همسر می‌توانند پیش‌بینی‌کننده‌هایی قوی برای خیانت زناشویی باشند. این در حالی است که جنسیت می‌تواند در این رابطه نقش تعدیل‌گر ایفا کند. مردان نسبت به زنان واریانس بالاتری از خیانت زناشویی را تبیین می‌کنند که می‌تواند بیانگر این باشد که مردان مقاومت کمتری از زنان در گزارش خیانت زناشویی دارند؛ زیرا خیانت زناشویی مردان از نظر اجتماعی پذیرفته‌شده‌تر از خیانت زناشویی زنان است.