تبیین رضایت زناشویی براساس سرمایۀ فرهنگی با توجه به نقش واسطه‌ای سرمایۀ اجتماعی و سرمایۀ روان‌شناختی در بین معلمان شهر یزد

نویسندگان

1 استادیار گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، مؤسسۀ آموزش عالی امام جواد (ع)، یزد، ایران

2 دانشجوی کارشناسی ارشد آموزش و بهسازی منابع انسانی، گروه روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، مؤسسۀ آموزش عالی امام جواد (ع)، یزد، ایران.

3 دکتری روان‌شناسی تربیتی، گروه روان‌شناسی تربیتی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شیراز، شیراز، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.332270.644043
چکیده

هدف پژوهش حاضر، تبیین رضایت زناشویی از طریق سرمایۀ فرهنگی با توجه به نقش سرمایۀ روان‌شناختی و سرمایه‌های اجتماعی در بین معلمان بود. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و به‌لحاظ روش توصیفی-همبستگی بود. جامعۀ آماری این تحقیق شامل معلمان ساکن شهر یزد در سال 1400 بودند. برای انتخاب نمونه از روش نمونه‌گیری در دسترس استفاده شد. حجم نمونه 300 نفر بود که براساس ملاک‌های معادلات ساختاری تعیین شد.‌ ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه‌های رضایت زناشویی اینریچ (EMI)، سرمایۀ روان‌شناختی (PCQL)، سرمایۀ فرهنگی (QCA) و سرمایۀ اجتماعی خانواده (FSCQ) بود. پرسشنامه‌ها به‌صورت آنلاین طراحی شد و از طریق شبکه‌های اجتماعی مجازی در دسترس بین شرکت‌کنندگان توزیع شد که درنهایت 284 نفر پرسشنامه‌ها را تکمیل کردند. به‌منظور تجزیه و تحلیل داده‌ها و ارائۀ شاخص‌های توصیفی و ماتریس همبستگی، از نرم‌افزار SPSS نسخۀ ۲۳ استفاده شد و برازش مدل به روش معادلات ساختاری به کمک حداقل مربعات جزئی و با نرم‌افزار SmartPLS3 اندازه‌گیری شد. نتایج نشان داد سرمایۀ فرهنگی به‌طور منفی و سرمایه‌ای روان‌شناختی به‌طور مثبت پیش‌بینی‌کنندۀ رضایت زناشویی است، اما سرمایۀ اجتماعی پیش‌بینی‌کنندۀ رضایتمندی زناشویی نیست. سرمایۀ اجتماعی به‌واسطۀ سرمایه روان‌شناختی می‌تواند رضایت زناشویی را پیش‌بینی کند و سرمایۀ فرهنگی علی‌رغم رابطۀ منفی مستقیم با رضایتمندی زناشویی از مسیری غیرمستقیم و با واسطۀ سرمایۀ اجتماعی و فرهنگی می‌تواند به رضایت زناشویی منجر شود.  ‏