نقش میانجی اشتیاق تحصیلی و بهزیستی تحصیلی در رابطۀ بین جو روانی-اجتماعی کلاس و تابآوری تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 دانشیار، گروه روانشناسیتربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
3 دانشیار گروه روانشناسیتربیتی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.344877.644306چکیده
هدف پژوهش حاضر تعیین نقش میانجی اشتیاق تحصیلی و بهزیستی تحصیلی در رابطۀ بین جو روانی-اجتماعی کلاس و تابآوری تحصیلی بود. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل دانشآموزان دختر و پسر پایۀ ششم شهر اصفهان بود که در نیمسال دوم تحصیلی 1401-1400 مشغول به تحصیل بودند. 360 نفر دانشآموز شامل 192 نفر پسر و 131 نفر دختر با استفاده از نمونهگیری تصادفی طبقهای انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل مقیاس اشتیاق تحصیلی (APS)، پرسشنامۀ بهزیستی تحصیلی تومینن-سوینی و همکاران (AWQ)، پرسشنامۀ ادراک جوروانی-اجتماعی کلاس فرایزر و همکاران (PCSMCQ) و پرسشناملۀ تابآوری تحصیلی ساموئلز (ARI) بود. برای تحلیل دادهها از روش مدلیابی معادلات ساختاری و نرمافزارهای SPSS-22 و AMOS-24 استفاده شد. یافتهها نشان داد که ضریب مسیر متعلق به مسیرهای مستقیم جو روانی-اجتماعی کلاس به اشتیاق تحصیلی و بهزیستی تحصیلی برای هر دو مسیر 65/0=β، مسیر مستقیم جو روانی-اجتماعی کلاس به تابآوری 21/0=β و مسیر مستقیم بهزیستی به تابآوری 30/0=β، در سطح 01/0 معنادار است. مسیر مستقیم اشتیاق تحصیلی به تابآوری تحصیلی 32/0=β نیز در سطح 01/0 معنادار است. براساس نتایج پژوهش، مدل پیشنهادی از برازش مطلوبی برخوردار است.