انتقال مجدد در ژنوتیپ های گندم زمستانه و بینابین تحت شرایط مطلوب و کمبود رطوبت در آخر فصل رشد
نویسندگان
1 دانشگاه آزاد اسلامی واحد نیشابور
2 دانشگاه آزاد اسلامی گرگان
3 ایستگاه تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی مشهد (طرق )
4 مرکز تحقیقات کشاورزی
doi
10.22067/gsc.v8i2.7522چکیده
چکیده این بررسی به منظور تعیین مقدار انتقال مجدد در ژنوتیپ های گندم (Triticum aestivum.L)تحت شرایط مطلوب رطوبتی و کمبود رطوبتی آخر فصل رشد اجرا شد. تعداد 16 ژنوتیپ حاصل از برنامه به نژادی اقلیم سردکشور که دارای تیپ رشد زمستانه و بینابین در مقایسه با رقم شهریار و لاین C-80-4 به عنوان شاهد، در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با سه تکرار در دو شرایط مطلوب و محدودیت رطوبتی انتهای فصل رشد در ایستگاه تحقیقات کشاورزی طرق مشهد مورد مقایسه قرار گرفتند.در این تحقیق 4 صفت مقدار ماده خشک انتقال یافته (DMT) ، درصد مشارکت مواد پرورده ذخیره ای قبل از ظهور بساک در پر شدن دانه (CPAAG) ، بازدهی انتقال مجدد (RE)، شاخص برداشت سنبله (SHI) بحث و بررسی شد که همگی با موضوع انتقال مجدد مرتبط بوده و در تمام این صفت ها به اتفاق ژنوتیپ 14 بالاترین مقدار را به خود اختصاص داده بودند. واژه های کلیدی : گندم، انتقال مجدد، ژنوتیپ زمستانه