نقش واسطهای سبکهای مقابله با تنیدگی در رابطۀ عزتنفس و بهزیستی هیجانی دانشجویان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکدۀ روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد توانبخشی شناختی، گروه روانشناسی شناختی، پژوهشکدۀ علوم شناختی و مغز، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
10.22059/japr.2023.331889.644028چکیده
این پژوهش با هدف آزمون نقش واسطهای سبکهای مقابله با تنیدگی با تنیدگی در رابطۀ بین عزتنفس و بهزیستی هیجانی در دانشجویان انجام شد. در این پژوهش همبستگی، از جامعۀ دانشجویان مقطع کارشناسی دانشگاه شهید بهشتی در نیمسال نخست سال تحصیلی 1397-1396، تعداد 300 دانشجو (150 دختر و 150 پسر) به روش نمونهگیری دردسترس انتخاب شدند و به مقیاس عزتنفس روزنبرگ، نسخۀ کوتاه سیاهۀ مقابله با موقعیتهای تنیدگیزا و فهرست عواطف مثبت و منفی پاسخ دادند. بهمنظور آزمون روابط علی در مدل مفروض، از روش آماری تحلیل مسیر با رویکرد برازاندن مدل استفاده شد. نتایج بر پایۀ نرمافزار AMOS-20 نشان داد مدل مفروض واسطهمندی نسبی سبکهای مقابله با تنیدگی در رابطۀ بین عزتنفس و بهزیستی هیجانی در دانشجویان با دادهها برازش مطلوبی دارد. همچنین نتایج نشان داد در مدل مفروض، تمامی وزنهای رگرسیونی از لحاظ آماری معنادارند و در آن بهترتیب 36 درصد و 47 درصد از واریانس عواطف مثبت و منفی از طریق عزتنفس و سبکهای مقابلۀ مسئلهمحور و هیجانمحور تبیین شد. درمجموع، نتایج این پژوهش مشخص کرد از طریق ارتقای منابع مقابلهای دانشجویان میتوان سطح بهزیستی آنها را افزایش داد و آنها را در برابر تجارب تنیدگیزا ایمن کرد.