اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر رفتارهای ارتقادهندۀ سلامت و سرمایه‌های روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی سلامت، دانشکدۀ پزشکی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

2 استادیار، گروه روان‌شناسی سلامت، دانشکدۀ پزشکی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

3 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد شهرکرد، دانشگاه آزاد اسلامی، شهرکرد، ایران.

4 استادیار، گروه روان‌شناسی سلامت، دانشکدۀ پزشکی، واحد نجف‌آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، نجف‌آباد، ایران.

5 استادیار، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکدۀ پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ارتش جمهوری اسلامی ایران، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.332991.644055
چکیده

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی مثبت‌نگر بر رفتارهای ارتقادهندۀ سلامت و سرمایه‌های روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو انجام گرفت. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل بیماران مبتلا به دیابت نوع دو شهرستان شهرضا در فصل تابستان سال 1400 بود. در این پژوهش، 34 بیمار مبتلا به دیابت نوع دو (18 مرد و 16 زن) با روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در گروه‌های آزمایش و گواه جای‌دهی شدند. گروه آزمایش مداخلۀ روان‌درمانی مثبت‌نگر را طی دو ماه و نیم در هشت جلسۀ 75 دقیقه‌ای دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده شامل پرسشنامۀ رفتارهای ارتقادهندۀ سلامت (HPBQ) و پرسشنامۀ سرمایه‌های روان‌شناختی (CPQ) بود. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیخته با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد روان‌درمانی مثبت‌نگر بر رفتارهای ارتقادهندۀ سلامت و سرمایه‌های روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع دو تأثیر معنادار دارد (0001/0p<). براساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت روان‌درمانی مثبت‌نگر با بهره‌گیری از فنونی مانند چشم‌انداز مثبت به زندگی و آموزش خوش‌بینی و امید به آینده می‌تواند به‌عنوان درمانی کارآمد برای بهبود رفتارهای ارتقادهندۀ سلامت و سرمایه‌های روان‌شناختی بیماران مبتلا به دیابت نوع به‌کار رود.