اثر خاکورزی، مدیریت پسمان گندم و نیتروژن بر عملکرد و اجزای عملکرد دانه ذرت
نویسندگان
1 دانشگاه شیراز
2 دانشگاه شیراز
3 دانشگاه شیراز
doi
10.22067/gsc.v8i2.7531چکیده
چکیدهروشهای خاکورزی حفاظتی که با مدیریت مناسب پسمان زراعی همراه باشد یکی از راهکارهای جلوگیری از حذف یا سوزاندن پسمان در کشاورزی پایدار به شمار میرود. به منظور بررسی تاثیر مدیریت پسمانهای گندم بر ویژگیهای مورفوفیزیولوژیک، عملکرد و اجزای عملکرد ذرت آزمایش مزرعهای دو ساله در قالب طرح کرت های خرد شده سه فاکتوره که فاکتور اصلی روشهای مختلف خاکورزی (گاوآهن برگردان دار، 1 بار گاوآهن قلمی و 2 بار گاوآهن قلمی) و فاکتورهای فرعی، شامل مقادیر مختلف پسمان گندم (صفر، 25، 50 و 75%) و مقادیر مختلف نیتروژن (69، 5/103 و 138 کیلوگرم در هکتار) بود، انجام گردید. با افزایش مقادیر پسمان، کاهش نیتروژن و کاهش خاکورزی، عملکرد دانه، عملکرد بیولوژیک و تعداد دانه در بلال به ویژه در سال اول کاهش یافت ولی وزن هزار دانه تحت تاثیر تیمارهای مختلف قرار نگرفت. هرچند خاکورزی اثری معنیدار بر شاخص سطح برگ نداشت، ولی افزایش مقادیر پسمان و کاهش نیتروژن موجب کاهش شاخص سطح برگ گردید. از آنجا که عملکرد دانه ذرت بین دو تیمار خاکورزی با 2بار گاوآهن قلمی در 25% پسمان گندم و کاربرد 5/103 کیلوگرم نیتروژن در هکتار، و خاکورزی با گاوآهن برگرداندار در شرایط بدون پسمان گندم و کاربرد 138 کیلوگرم نیتروژن در هکتار، تفاوت معنی داری وجود نداشت، میتوان نتیجهگرفت که مقادیر کم پسمان گندم همراه با اجرای خاکورزی متوسط به کاهش مصرف کود نیتروژن کمک میکند، که از اهداف اصلی سامانههای مدیریت پسمان در راستای کشاورزی پایدار میباشد.