رفتارشناسی سیاسی امام خمینی (ره) در جذب افراد برای تحقق انقلاب اسلامی
نویسندگان
1 استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی ، دانشگاه پیام نور ،تهران ، ایران
doi
10.30465/cps.2024.48981.3398چکیده
روانشناسی سیاسی و رفتارشناسی سیاسی از رهیافتهایی هستند که میتوان بر اساس آنها به درک بهتری از تأثیرات رهبران سیاسی در وقوع و پیروزی تحولات اجتماعی نایل آمد. هدف پژوهش حاضر، تلاش برای پاسخ به این سئوال است که چگونه شخصیت و رفتار سیاسی امام خمینی در جذب افراد برای تحقق انقلاب و جامعهی مطلوب، موثر بوده است؟ فرضیهای که به دنبال سئوال مزبور مطرح میشود این است که شخصیت و رفتار سیاسی امام خمینی که ناشی از نوع خاص تربیت و اخلاق سیاسی ـ اسلامی وی میباشد، به عنوان الگوی رفتاری از طرف افراد مختلف دنبال شده و در نتیجه به بسیج و مشارکت آنها در تحولات سیاسی ـ اجتماعیِ انقلابی و پساانقلابی منجر شده است. برای تبیین بهتر موضوع، نظریهی روانشناسی انسانگرای کارل راجرز به عنوان چارچوب نظری پژوهش حاضر انتخاب شده است تا مولفهها و شاخصههای برجسته در شخصیت و منش امام خمینی بهتر شناخته شود، سپس نفوذ معنوی ایشان در آحاد مردم و زمینهسازی برای همکاری در جریان انقلاب و تداوم آن مورد بررسی دقیق قرار خواهد گرفت. در این پژوهش از روش تحلیل محتوا و اسنادی ـ کتابخانهای نسبت به جمعآوری دادهها و تحلیل آنها جهت پاسخدهی به سؤالات پژوهش استفاده شده است.