رفتارشناسی سیاسی امام خمینی (ره) در جذب افراد برای تحقق انقلاب اسلامی

نویسندگان

1 استادیار و عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی ، دانشگاه پیام نور ،تهران ، ایران

doi
10.30465/cps.2024.48981.3398
چکیده

روان‏شناسی سیاسی و رفتارشناسی سیاسی از رهیافت‏هایی هستند که می‏توان بر اساس آنها به درک بهتری از تأثیرات رهبران سیاسی در وقوع و پیروزی تحولات اجتماعی نایل آمد. هدف پژوهش حاضر، تلاش برای پاسخ به این سئوال است که چگونه شخصیت و رفتار سیاسی امام خمینی در جذب افراد برای تحقق انقلاب و جامعه‏ی مطلوب، موثر بوده است؟ فرضیه‏ای که به دنبال سئوال مزبور مطرح می‏شود این است که شخصیت و رفتار سیاسی امام خمینی که ناشی از نوع خاص تربیت و اخلاق سیاسی ـ اسلامی وی می‏باشد، به عنوان الگوی رفتاری از طرف افراد مختلف دنبال شده و در نتیجه به بسیج و مشارکت آنها در تحولات سیاسی ـ اجتماعیِ انقلابی و پساانقلابی منجر شده است. برای تبیین بهتر موضوع، نظریه‏ی روان‏شناسی انسان‏گرای کارل راجرز به عنوان چارچوب نظری پژوهش حاضر انتخاب شده است تا مولفه‏ها و شاخصه‏های برجسته در شخصیت و منش امام خمینی بهتر شناخته شود، سپس نفوذ معنوی ایشان در آحاد مردم و زمینه‏سازی برای همکاری در جریان انقلاب و تداوم آن مورد بررسی دقیق قرار خواهد گرفت. در این پژوهش از روش تحلیل محتوا و اسنادی ـ کتابخانه‏ای نسبت به جمع‏آوری داده‏ها و تحلیل آنها جهت پاسخ‏دهی به سؤالات پژوهش استفاده شده است.