اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی زوجین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی
نویسندگان
1 کارشناس ارشد مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
2 دانشیار، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
3 استاد، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.333969.644086چکیده
هدف از مطالعۀ حاضر، بررسی اثربخشی زوجدرمانی هیجانمدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی در والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقصتوجه/بیشفعالی بود. در این مطالعه، از طرح A-B-A پژوهش مورد منفرد استفاده شد. جامعۀ آماری شامل زوجین دارای فرزند 7 تا 11 سال مبتلا به اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی، در شهر اصفهان در سال 1399 بود. ابزارهای استفادهشده در این پژوهش شامل پرسشنامۀ تنظیم شناختی هیجان (CERQ)، مقیاس سازگاری زوجین اصلاحشده (RDAS) و چهارمین ویرایش مقیاس سوانساوان-ناونن و پلهام (فرم والدین) (SNAP-IV) بود. با نمونهگیری هدفمند، سه زوج که دارای فرزند مبتلا به این اختلال بودند انتخاب شدند و مداخلۀ زوجدرمانی هیجانمدار را دریافت کردند. دادهها با استفاده از تحلیل دیداری و نرمافزار آماری SPSS-20 تجزیه و تحلیل شدند و برای سنجش میزان تأثیر درمان، از درصد دادههای غیرهمپوش (POD) و درصد دادههای همپوش (PND) استفاده شد. نتایج نشان داد زوجدرمانی هیجانمدار بر تنظیم شناختی هیجان و سازگاری زناشویی والدین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی اثر مثبت و معنادار دارد (66/67 تا 100 درصد =PND). نتایج درمان در زمان پیگیری نیز ادامه داشت. براساس نتایج پژوهش حاضر، رویکرد زوجدرمانی هیجانمدار میتواند بهعنوان مداخلهای مؤثر برای افزایش سازگاری و تنظیم هیجان زوجین دارای فرزند مبتلا به اختلال نقصتوجه/ بیشفعالی مورد استفاده قرار گیرد.