شناسایی ابعاد خودتوسعهای کارکنان دانشگاهها و رابطۀ آن با چابکی یادگیری (مورد: دانشگاه تهران)
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، جهاد دانشگاهی، واحد تهران، تهران، ایران.
2 کارشناس ارشد آموزش و توسعۀ منابع انسانی، گروه علوم تربیتی، دانشگاه علم و فرهنگ، تهران، ایران
3 استادیار، دانشکدۀ حکمرانی، دانشگاه تهران، تهران، ایران.
doi
10.22059/japr.2023.355258.644538چکیده
پژوهش حاضر، با هدف شناسایی ابعاد خودتوسعهای کارکنان دانشگاهها و رابطۀ آن با چابکی یادگیری کارکنان دانشگاه تهران در پردیس علوم اجتماعی و رفتاری انجام شد. روش پژوهش آمیختۀ اکتشافی بود. در بخش کیفی از فراترکیب استفاده شد که با کمک مدل سندلوسکی و باروسو (2007)، از میان 410 عنوان، 60 سند علمی-پژوهشی مرتبط تحلیل و بیش از 410 کد باز شناسایی شدند. جامعۀ آماری پژوهش شامل کارکنان پردیس علوم اجتماعی و رفتاری دانشگاه تهران در سال 1401-1400 به تعداد 197 نفر بود. با نمونهگیری تصادفی ساده، 127 نفر از هفت دانشکده بهعنوان نمونه انتخاب شدند. در بخش کیفی، از فیش فراترکیب و در بخش کمی از پرسشنامۀ محققساختۀ خودتوسعهای کارکنان و چابکی یادگیری استفاده شد. نتایج حاکی از شناسایی چهار بعد شامل خودتوسعهای روانشناختی، رفتاری، عاطفی و اخلاقی بود. با کمک مدلسازی ساختاری و با نرمافزار لیزرل 8/8 مدل اندازهگیری خودتوسعهای ترسیم شد که نشان داد مدل از برازش خوبی با دادهها برخوردار است. خودتوسعهای با ضریب همبستگی 72/0 با چابکی یادگیری کارکنان ارتباط دارد. خودتوسعهای روانشناختی نیز با ضریب 72/0، خودتوسعهای عاطفی با ضریب 63/0، خودتوسعهای رفتاری با ضریب 67/0 و خودتوسعهای اخلاقی با ضریب 59/0 با چابکی یادگیری کارکنان رابطۀ معنادار داشته است. بهطورکلی میتوان گفت خودتوسعهای دارای چهار بعد کلیدی است و تمامی مؤلفههای آن با چابکی یادگیری کارکنان رابطۀ مثبت و معنادار داشته است.
