فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر روش یادگیری معکوس بر انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان پسر در دوران همه‌گیری ویروس کرونا انجام شد. روش تحقیق نیمه‌آزمایشی و از نظر هدف کاربردی بود و در چارچوب طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه گواه صورت گرفت. جامعۀ آماری آن تمام دانش‌آموزان پسر کلاس پنجم ابتدایی شهرستان شهرضا در سال تحصیلی 1401-1400 بودند که از میان آن‌ها، یک مدرسۀ ابتدایی پسرانه به‌صورت تصادفی انتخاب شد. درمجموع 40 دانش‌آموز به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب شدند و به روش تصادفی در دو گروه 20 نفری آزمایش و گواه قرار گرفتند. گروه آزمایش در 10 جلسه­ آموزش به‌وسیلۀ بسته‌های آموزشی آنلاین شرکت کرد؛ درحالی‌که گروه گواه به شیوۀ سنتی آموزش دید. فرایند جمع‌آوری داده‌ها در مرحلۀ پیش‌آزمون و پس‌آزمون با مقیاس انگیزش تحصیلی هارتر (HEMS) و مقیاس انعطاف‌پذیری شناختی دنیس و وندروال (CFI) برای همۀ شرکت‌کنندگان در دو گروه انجام گرفت. داده‌های گردآوری‌شده به روش تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار IBM SPSS (نسخۀ 26) تحلیل شدند. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد روش یادگیری معکوس موجب افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان گروه آزمایش در مقایسه با گروه گواه در پس‌آزمون شده است (05/0> p). روش یادگیری معکوس می‌تواند برای افزایش انعطاف‌پذیری شناختی و انگیزش تحصیلی دانش‌آموزان در مدارس و مراکز آموزشی در شیوۀ آموزش آنلاین به‌ویژه در دوران همه‌گیری ویروس کرونا مورد استفاده قرار گیرد.