صبغههای رمانتیسیستیِ رمان یک عاشقانهی آرام
نویسندگان
1 دانشگاه مازندران
doi
10.22080/rjls.2021.21687.1242چکیده
رمانتیسیسم مکتبی هنری، فلسفی و اجتماعی است که وارد جهان ادبیات نیز شد. این جنبش از لحاظ تاریخی در اروپای قرن نوزدهم اوج گرفت و سپس سرتاسر اروپا و حتّی کشورهای غیر اروپایی را تحت تأثیر خود قرار داد. یکی از کشورهایی که ادبیاتش تحت تأثیر این مکتب واقع شد، ایران است و مؤلفههای آن نخستین بار در شعرهای دوران مشروطه ظهور یافت و در ادامه وارد فضای شعر و داستان معاصر شد. «یک عاشقانهی آرام» آخرین اثر داستانی نادر ابراهیمی، یکی از پرخوانندهترین و پرفروشترین کتابهای سالهای اخیر است. اگرچه این رمان در هیأتی رئالیستی نوشتهشده، امّا مشحون است از مؤلفههای رمانتیسیسم؛ مؤلفههایی که ساحتی متفاوت به این اثر بخشیده و آن را از مرزهای خشک و خردگرای رئالیستی خارج میکند. مقالهی حاضر که به شیوهی توصیفی ـ تحلیلی و با استفاده ازمنابع کتابخانهای نوشته شدهاست، میکوشد تا به بررسی مهمترین مؤلفههای رمانتیسیستی رمان یک عاشقانهی آرام بپردازد. نتیجهی مقاله نشان میدهد که مشخّصههای بارز رمانتیسیستی چون: فردگرایی، عشق، یگانگی با طبیعت، علاقه به دین، تکیه بر تخیّل، و هیجان و احساسات در این اثر واقعگرا نمود قابل توجّهی دارد. همچنین ابراهیمی با استفاده از مؤلفههای مکتب رمانتیسیسم در یک متن رئالیستی، توانسته پیوند معقول و هنری مابین این دو مکتب ایجاد کند.