اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علوم تربیتی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

2 دانشجوی دکتری، گروه مشاوره، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 استادیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ علوم انسانی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.343642.644274
چکیده

هدف از این مطالعه، بررسی اثربخشی درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی بود. روش پژوهش حاضر نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه گواه و دورۀ پیگیری دوماهه بود. جامعۀ آماری پژوهش شامل کودکان دختر طلاق (9 تا 12 ساله) با مشکل در خودنظم‌دهی هیجانی بود که در سال تحصیلی 1401-1400 در مقطع ابتدایی در شهر تهران مشغول به تحصیل بودند. در این پژوهش، 26 دختر طلاق با مشکل در خودنظم‌دهی هیجانی به روش نمونه‌گیری هدفمند انتخاب و با گمارش تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه (هر گروه 13 کودک) توزیع شدند. گروه آزمایش، مداخلۀ درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور را در ده جلسۀ 65 دقیقه‌ای در مدت دو ماه و نیم دریافت کردند. پرسشنامه‌های مورد استفاده در این مطالعه شامل پرسشنامۀ دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی (ERQ) و پرسشنامۀ ناگویی هیجانی (AQ) بود. داده‌های پژوهش با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 با استفاده از تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شد. نتایج نشان داد درمان فراتشخیصی یکپارچه‌نگر کودک‌محور بر ناگویی هیجانی و نظم‌جویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی تأثیر معنادار دارد (001/0>p). براساس نتایج تحقیق می‌توان نتیجه گرفت فراتشخیصی یکپارچه‌نگر با شناسایی هیجان‌ها، آموزش آگاهی هیجانی، ارزیابی مجدد شناختی، شناسایی الگوهای اجتناب از هیجان و بررسی رفتارهای ناشی از هیجان می‌تواند به‌عنوان درمانی مؤثر برای کاهش ناگویی هیجانی کودکان طلاق با دشواری در خودنظم‌دهی هیجانی مورد استفاده قرار گیرد.