درمان یکپارچۀ شناختی، بین‌فردی و سیستمی افسردگی زنان: ساخت بسته و بررسی اثربخشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری، گروه روان‌شناسی بالینی، دانشکده ۀ روان‌شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی تهران، ایران.

2 دانشیار، گروه روان‌شناسی، دانشکدۀ روان‌شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران.

3 گروه روان‌شناسی بالینی، مؤسسۀ عالی آموزش و پژوهش مدیریت و برنامه‌ریزی، تهران، ایران.

doi
10.22059/japr.2023.331233.644013
چکیده

هدف از پژوهش حاضر، ساخت و بررسی اثربخشی بستۀ یکپارچۀ درمان شناختی، بین‌فردی و سیستمی بر علائم افسردگی و مهارت‌های مقابله‌ای زنان افسرده بود. طرح پژوهش از نوع طرح‌های آزمایشی گسترش‌یافتۀ پیش‌آزمون-پس‌آزمون چندگروهی بود. جامعۀ آماری پژوهش زنانی بودند که در سال 1398-1397 به مرکز درمان آتیه در شهر تهران مراجعه کرده بودند که از این میان 60 نفر به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی در چهار گروه 15 نفره قرار گرفتند. پس از گروه‌بندی، گروه اول درمان شناختی، گروه دوم درمان بین‌فردی، گروه سوم درمان سیستمی و گروه چهارم بستۀ یکپارچۀ درمان شناختی، بین‌فردی و سیستمی را در 12 جلسۀ 90 دقیقه‌ای، هفته‌ای یک بار دریافت کردند. برای جمع‌آوری اطلاعات از پرسشنامۀ افسردگی بک-ویرایش دوم (BDI-II) و مقیاس راهبردهای مقابله‌ای (CRI) استفاده شد. داده‌ها به شیوۀ تحلیل واریانس آمیختهبا استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS-23 تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد آموزش بستۀ یکپارچۀ درمان تأثیر معناداری بر کاهش علائم افسردگی و بهبود مهارت‌های مقابله‌ای زنان افسرده در پس‌آزمون دارد (P<0.001). (اما این نتایج برای مرحلۀ پیگیری تأیید نشد. پژوهش حاضر از به‌کارگیری بسته‌های درمان یکپارچه برای بهبود افسردگی حمایت می‌کند.