بررسی اثرات تاریخ کشت، زمان و روشهای کنترل علفهای هرز بر تراکم و زیست توده علفهای هرز در زیره سبز
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه فردوسی مشهد
3 دانشگاه فردوسی مشهد
4 جهاد دانشگاهی مشهد
5 دانشگاه فردوسی مشهد
6 دانشگاه فردوسی مشهد
7 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
10.22067/gsc.v8i1.7400چکیده
چکیده به منظور بررسی اثر تاریخ کاشت، زمان کنترل و روش کنترل علفهای هرز بر جمعیت و بیوماس علفهای هرز در زیره سبز، دو آزمایش در سالهای زراعی 1385 و 1386 در مزرعه ی تحقیقاتی دانشکده کشاورزی مشهد به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با ٣ تکرار انجام گرفت. تیمارهای آزمایش شامل تاریخ کاشت (۲٠ آذر، ٣٠ دی، ۱۰ اسفند)، زمان کنترل علفهای هرز (مراحل ظهور برگ واقعی، شاخه دهی و شروع تشکیل چتر) و روشهای کنترل (وجین دستی، استفاده از شعله افکن و شاهد) بودند. نتایج این آزمایشات نشان داد که روشهای مختلف کنترل، زمان کنترل علفهای هرز و تاریخ کاشت اثرات معنی داری بر تراکم و بیوماس علفهای هرز داشته اند. بیشترین میانگین تراکم و بیوماس علفهای هرز در تاریخ کاشت 10 اسفند و کنترل در زمان ظهور برگ واقعی و استفاده از روش شعله افکن بدست آمد. زمان تشکیل چتر زیره سبز بهترین مرحله برای کنترل علفهای هرز این گیاه بوده است. استفاده از شعله افکن رشد علف های هرز را در ابتدای دوره رشد کاهش داده اما روش وجین دستی موجب کاهش معنی داری در تراکم و وزن خشک علف های هرز در مراحل انتهای رشد زیره سبز گردیده است. اولین تاریخ کاشت کمترین میانگین بیوماس علف هرز و بیشترین عملکرد دانه زیره سبز را نسبت به تاریخ کاشت های بعدی موجب گردیده است. تیمار وجین دستی علارغم اینکه میانگین تراکم و وزن خشک علف های هرز کمتری نسبت به روش شعله افکن داشته است اما عملکرد زیره سبز کمتری را نسبت به روش شعله افکن به همراه داشته است. واژههای کلیدی: کنترل زراعی، Cuminum cyminum، شعله افکن، زمان کنترل