بررسی اثرات همهگیری کرونا بر اقتصاد گردشگری در شهر لالجین: با تاکید بر نقش صنایع دستی
نویسندگان
1 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
2 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
3 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، ، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران،
4 گروه اقتصاد، دانشکده اقتصاد و علوم اجتماعی، دانشگاه بوعلی سینا همدان، همدان، ایران
doi
10.22034/jeds.2023.51164.1642چکیده
شیوع همهگیری کرونا یکی از جدیترین آسیبها را بر صنعت توریسم و گردشگری دنیا وارد کرده است. با توجه به نقش پر اهمیت صنعت گردشگری و صنایع دستی در اقتصاد شهر لالجین، هدف از این مطالعه نیز بررسی کانالهای اثرگذاری شیوع کرونا بر صنعت گردشگری در شهر لالجین بوده تا ابعاد مختلف این بحران بر اقتصاد گردشگری این شهر استخراج شده و مشخص گردد که آیا محوریت بودن صنایع دستی در شکلگیری گردشگری شهر لالجین، توانسته است اثرات بحران همهگیری کرونا بر گردشگری را تقلیل دهد یا خیر؟ بدین منظور برای یافتن ابعاد مختلف اثرگذاری همهگیری کرونا بر گردشگری و توسعه پایدار شهر لالجین، به بررسی روایتهای فردی و تجربههای شخصی 21 نفر از صنعتگران و تولیدکنندگان سفال و سرامیک در شهرک صنعتی لالجین، کارگران و فروشندگان صنایع دستی، صادرکنندگان، و صاحبان مشاغل در حوزه خدمات گردشگری شهر لالجین پرداخته شده است. نتایج حاصل از کدگذاری مصاحبهها نشاندهنده 9 مکانیزم اصلی اثرگذاری شیوع کرونا بر کسب و کارهای گردشگری در حوزه صنایع دستی میباشد که شامل: 1) تغییر در بازار فروش محصولات 2) تغییر در بازار نیروی کار 3) تغییر در ساختار بازار 4) تغییر در استراتژیهای فروش و بازاریابی 5) تغییر در علایق و سلایق مردم 6) بروز مشکلات مالی7) مشکلات ناشی از اعمال قوانین منع تردد و محدودیتهای کرونایی 8) سوء مدیریت دولتی و 9) عوامل تشدید-کننده همچون تورم و تحریمهای بینالمللی میباشند. همچنین نتایج این پژوهش حاکی از آنست که حضور صنایع دستی در صنعت گردشگری شهر لالجین باعث بالا بودن درجه تحرک نیروی کار در این شهر شده و از این طریق از بروز بیکاری گسترده در دوران بحران ممانعت به عمل آورده است. نتایج حاصل از این مطالعه کاربردهای سیاستی مفیدی برای کسب وکارهای فعال در حوزه صنایع دستی، به خصوص در دوران پساکرونا در بر خواهد داشت.